ျခေသၤ့လုိလိုငါးလိုလုိ မွတ္တမ္း...

အဲဒီေန႔က ေဖေဖၚ၀ါရီ ၉ ရက္....

ရင္ဘတ္မွာ ငံုဖူးေနတဲ့ ေမွ်ာ္လင့္ျခင္းေတြနဲ႔ေပါ့....
ေနာက္တေန႔က စၿပီး....
မနက္ခင္းေတြကို သတင္းစာေတြနဲ႔စဖြင့္တယ္...
လက္ေတြကို အင္တာနက္နဲ႔ ခ်ိတ္ထားတယ္...
ငါ့ရာဇ၀င္ကုိယ္ပြားေတြ ေလေျပထဲေျပးလႊားညွဳိ႕ငင္....
လမ္းေလွ်ာက္လာပါဆုိတဲ့ ဖိတ္ေခၚမႈေတြထဲ ေပ်ာ္၀င္စီးေမ်ာ...
ႏုိင္ငံျခားသားမလုိပါဆုိတဲ့ စကားေတြမွာပဲ အားအင္ခ်ိနဲ႔....
ႏုိင္ငံသားခြဲျခားခံရျခင္းထဲ အံသြားေတြ တြန္႔ေၾက...
ေအာ္...အမိေျမမွာ ျမက္ႏုေတြမရွိေတာ့...
ေရၾကည္ရာေလး ရွာရေသးတာေပါ့ေနာ္...
ရွာေလရွာေလ....ရွာေလရွာေလ....
အေပါင္းအသင္းတခ်ဳိ႕လည္း ျပည္ေတာ္ျပန္...
အေပါင္းအသင္းတခ်ဳိ႕လည္း ထပ္ေရာက္လာ...
ေလယာဥ္သံုးစီးစာ ေရႊေတြလည္း ေနစဥ္ေရာက္ရွိ...
အင္တာဗ်ဴးေတြအတြက္ အီးကဒ္ေတြလဲ ပြန္းပဲခဲ့ၿပီ...
အဆင့္အတန္းျမင့္ရွင္းသန္႔ျခင္းေတြအတြက္ အိတ္ကပ္ေတြလဲ ျပားခဲ့ၿပီ...
မိုးေကာင္းခ်ိန္တခ်ိဳ႕မွာ တပတ္စာအျပည့္ ေတြ႕ဆံုျခင္းေတြ....
မိုးနည္းခ်ိန္တခ်ဳိ႕မွာ လက္ကိုင္ဖုန္းေတာင္ အသံမျမည္ရွာ...
ရင္ဘတ္ျခင္း သံုးႀကိမ္ေျမာက္ေတြ႕ဆံုျခင္းမွာ အနီေရာင္စာအုပ္ေလး သတ္တမ္းကုန္ရွာ...
အသက္သြင္းရာကာလမွာ ေရြးေကာက္ပြဲေတြက်င္းပ...
ဒီလုိနဲ႔... ေမွ်ာ္စင္ညီေနာင္ဆီ ခဏတာသြားေရာက္ခိုနား....
ျပန္လာၿပီး အသက္သြင္းခ်ိန္....အခြန္ေဆာင္က ထုႏွိပ္႐ိုက္ႏွက္...
အဲ... အက္စပတ္တင္ရာကာလ ခ်က္ခ်င္းသိရေပမယ့္ အေျဖကမလွ...
ရီဂ်က္တဲ့... ေျပးရလႊားရ... ေတာင္းပန္စာတင္ရ...
ဒီလိုနဲ႔.... တံဆိပ္တုံးတစ္ခုရဲ႕ ေန၀င္ခ်ိန္မွာ...
ငါဟာ ျပည္ေတာ္ျပန္ရရွာေပါ့...

အဲဒီေန႔က ေမလ ၃၀......

ကၽြန္ေတာ္ႏွင့္ မေလးရွား.....

ညီအစ္ကုိႏွစ္ေယာက္နဲ႔ ကၽြန္ေတာ္

ဒီေကာင္မေလးေတာ့ ႀကိဳက္သား

ေတာင္ေပၚမွာ

ေမာသြားပီ

မေလးရွားက ျမန္မာသံ႐ုံးေရွ႕မွာ..

မေလးၿမိဳ႕ထဲတေနရာ...

မေလးဘူတာ႐ုံမွာ..

ကၽြန္ေတာ့အိမ္ရွင္

triangle

ျပန္လည္ျပင္ဆင္ရဦးမယ္.....

ခ်စ္ရပါေသာ သူငယ္ခ်င္းမိတ္ေဆြအေပါင္းတို႔ေရ...
ကုိယ္သူငယ္ခ်င္းေတြကုိ အားလည္းနာတယ္...ခင္လည္းခင္တယ္..
ကၽြန္ေတာ္အတြက္ ၀ိုင္းဆုေတာင္းေပးၾကတယ္....၀ုိင္းအားေပးၾကတယ္....
ရင္ထဲမွာ တကယ္ပဲ ၾကည္ႏူးတယ္ဗ်ာ....
အဲဒီေက်းဇူးေတြေၾကာင့္ပဲ..ကၽြန္ေတာ္ အလုပ္ေလး တစ္ခုရတယ္...
အရမ္းေပ်ာ္လိုက္တာ....
ဒီၾကားထဲ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ႏုိင္ငံႀကီးမွာ မုန္တုိင္းဒဏ္ခံရေတာ့....
စိတ္လည္းမေကာင္းသလုိ...တဖက္ကလည္း ကူညီခြင့္ရပီဆုိပီး ေျပာလိုက္တာ....
ေပ်ာ္လို႔မွ မၾကာေသးဘူး....
ကၽြန္ေတာ့္ အက္စ္ပတ္က ရီဂ်တ္တ့ဲ....
သိတယ္ဟုတ္...အက္စ္ပတ္ဆုိတာ...အလုပ္လုပ္ရင္ဗ်ာ....ၾကာၾကာေနလုိ႔ရေအာင္ ကဒ္ေတြထုတ္ေပးမယ္...
လစာေပၚမူတည္ၿပီး...အက္စ္ပတ္....ဒဗလ်ဴပီ...အီးပီဆုိပီးခြဲတာ...
WP = work permit (basic pay below S$ 1000)
S pass = special pass (basic pay S$1800)
EP = (basic pay S$2000)
အဲလုိေလး ခြဲထားတာ....
ဒီၾကားထဲဗ်ာ... ပတ္စပို႔သက္တမ္းမေလာက္လို႔....တုိးရေသးတယ္..
တုိးမယ္ၾကံေတာ့ မဲေပးတာႀကီး ၀င္လာလို႔ သံ႐ုံးက ပိတ္....
စေတးက မက်န္ေတာ့..မေလးကုိေျပး....
မေလးမွာ တုိးဖို႔ၾကံ... မရ
စလံုးျပန္ေရာက္ေတာ့ တုိး... အခြန္ပါေဆာင္လိုက္ရေသး...
သံ႐ုံးေတြကဗ်ာ...တကယ့္ ျပည္သူ႔ခ်ည္ပတ္ေတြ....
ကၽြန္ေတာ္ဆုိလည္း အလုပ္မွ မလုပ္ရေသးဘူး... အခြန္ကေဆာင္ရေသး...
၅၀၀ ေလာက္ထြက္သြားတယ္....
ပိုက္ဆံက မ၀င္ေသးဘူး... အရင္ထြက္ေနပီ...
ဒါနဲ႔ အက္စ္ပတ္က ရီဂ်က္..... သံုးပတ္ေစာင့္ရမယ္...
အဲဒီမွာ တစ္ခုေျပာရဦးမယ္ဗ်....
အေ၀းသင္ဘြဲ႕ေတြက နဲနဲဂဂ်ီဂေဂ်ာင္ႏုိင္တယ္ဗ်..
ကၽြန္ေတာ္လည္း အဲဒါနဲ႔ပဲ ခံရတာ.. သူမ်ားေတြမွာ ေလ်ာေလ်ာရွဴရွဴ...
စေတးက မက်န္... သက္တမ္းက ထပ္တုိးလို႔မရနဲ႔....
ေနာက္ဆံုးမွာ.... အမိျမန္မာႏုိင္ငံေတာ္ကုိ ျပန္လည္၀င္ေရာက္ခုိနားရဦးမွာေပါ့....
ျပန္ၿပီးေတာ့ ေစာင့္ရဦးမွာပဲ.....
ပီးေတာ့လည္း လိုေနတာေလးေတြ ျပန္ျပင္ဆင္ရဦးမယ္....
စလံုးမွာက autoCAD ပုိင္ရင္ အလုပ္ေပါတယ္ဗ်....
ပီးေတာ့ accountant ကုိ ACCA ေလာက္ဆုိလဲေပါတယ္ဗ်...
သတင္းစာမွာ တစ္ရြက္စာေလာက္ကုိ အလုပ္ေခၚတာ...
ေနာက္ပီး... အင္ဂ်င္နီယာ...... အလုပ္ေပါတာ....
ကၽြန္ေတာ့္မွာ နဲနဲကြဳိင္တယ္....
ကၽြန္ေတာ္က သခ်ၤာနဲ႔ေက်ာင္းကုိ အေ၀းသင္နဲ႔ဘြဲ႕ရတယ္...
အလုပ္ကေတာ့ ဂရက္ဖစ္ဒီဇုိင္းနာ...
photoshop, pageMaker အားကုိးတာ...
ဒီေရာက္ေတာ့ illustrator, inDesign တဲ့... နဲနဲေလးကြဳိင္သြားတယ္...
ပီးေတာ့ Mac ေတြအသံုးမ်ားတာ....
ေနာက္ထပ္ 3Dmax ရရင္လည္း ပုိေကာင္းတယ္....
FreeHand ... အဲဒါေတြ အသံုးမ်ားတယ္..
ဒီမွာကေတာ့ဗ်ာ...ဒီဇုိင္းေတြက တကယ့္အႀကီးႀကီးေတြပဲ...လုပ္ၾကတယ္...
အုိေကေလ....
အဲ..ပီးေတာ့ madrian လည္း ေျပာတတ္ဖုိ႔လုိတယ္ဗ်...
အဲဒါရရင္ေတာ့ ပုိအခြင့္အေရးမ်ားတယ္ဗ်.... အနည္းဆံုးေတာ့ဗ်ာ...
ကုိယ္ေရွ႕မွာထားပီး...သူတို႔ ကုိယ့္အတင္း တုတ္လုိ႔မရေတာ့ဘူးေပါ့....
အိုေက...
ဒါကေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္အေတြ႕အၾကံဳကုိ ျပန္ေ၀မွ်တာ..
ႏုိင္ငံျခားေလး ထြက္ေတာ့မယ္ဆုိ .... ျပင္ရမွာေတြမ်ားမွမ်ား...
အဓိက အီးေလးေကာင္းရမယ္....
ဟုတ္တယ္ဟုတ္......
ကၽြန္ေတာ္ေတာ့ ျပန္ၿပီးေတာ့ ေစာင့္ရဦးမယ္...
ျပန္ၿပီးေတာ့ ျပင္ဆင္လုိက္ဦးမယ္....
ျပန္ၿပီးေတာ့ ႀကိဳးစားလိုက္ဦးမယ္...
အားလံုးကုိ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ဗ်ာ... ဆုေတာင္းေပးၾကပါဦး..
သူငယ္ခ်င္းေတြပဲ.. အခ်င္းခ်င္း ဘယ္လုိမွ ကူညီမေပးႏုိင္ရင္ေတာင္ ဆုေတာ့ေတာင္ေတာင္းေပးႏုိင္တာပဲ...
ရန္ကုန္ေရာက္ရင္ ဒီလုိ အင္တာနက္မွ ေကာင္းေကာင္း သံုးႏုိင္ပါ့မလားပဲ..
ေမ ၃၀ မွာ ျပန္ရမယ္
စေရာက္တာက ေဖေဖၚ၀ါရီ ၉....
အင္း.... ေတာ္ေတာ္ေလးေတာ့ ေနလုိက္ရသား....
ဒီႏွစ္မွ ေရႊေတြကလည္း လွိမ့္၀င္လိုက္ၾကတာ....
တစ္ေန႕ေလယာဥ္သံုးစီး အျပည့္ဆုိပဲ....
အိုေကေလ....
သိသြားပီပဲ...
ျပန္လည္ခုိနားရဦးမယ္...
ျပန္လည္ျပင္ဆင္ရဦးမယ္....
ျပန္လည္အားေမြးရဦးမယ္...
ျပန္လည္ႀကိဳးစားရဦးမယ္...
ျပန္လည္ကူညီလိုက္ဦးမယ္.... တက္ႏုိင္သေလာက္....
ျပန္လည္တုိက္ပြဲ၀င္ရမယ္... ျခင္ရယ္...မီးရယ္....
ျပန္လည္လႈပ္ရွားလိုက္ဦးမယ္....
အိုေက...
ေက်းဇူးေသလုေအာင္တင္ပါတယ္ဗ်ာ....

ရင္တုန္ျခင္း...

သူမ်ားေတြဘေလာ့မွာ ႏုိင္ငံေလးေတြေတြ႕ေတာ့ ကုိယ္လည္းတင္ခ်င္သား...
ဒါေပမယ့္ နဲနဲေၾကာက္တယ္ဗ်ာ...
တင္ၿပီးမွ ဘလန္႔ႀကီးျဖစ္ေနရင္ ခ်က္ခ်ရာႀကီး....
စဥ္းစားေနတာ...ခ်ိန္ေနတာ...ေတာ္ေတာ္ၾကာသြားတယ္...
မေန႔ကမွ ျဖစ္ခ်င္ရာျဖစ္ဆုိပီးတင္လိုက္တာ...
ငွီးငွီး... ရင္တုန္လုိက္တာ...
တက္မွ တက္လာပါ့မလားလို႔.....
ဒါနဲ႔ ေတြ႕ရာသူငယ္ခ်င္းေတြကုိ ဘေလာ့ကုိ အတင္းလိုက္ဖိတ္လိုက္တယ္...
ကုိယ့္သူငယ္ခ်င္းေတြကလည္း ခ်စ္ဖုိ႔ေကာင္းၾကပါတယ္...
လာလည္ေပးၾကတယ္.... ႏုိင္ငံေတာ့ မနည္းစံုသား...
ငွီးငွီး... အခုမွ ရင္ထဲက အျပားႀကီးက်သြားေတာ့တယ္...အဲ..အလံုးပါ...
မသိဘူး.... ကမာႀကီးလည္း ျပားသြားပီဆုိေတာ့...ငါ့ရင္ဘတ္ထဲလည္း အျပားႀကီးတစ္ေနသလိုပဲ...ငွဲငွဲ..
အုိေက... ေက်းဇူးတင္တယ္ဗ်ာ...
ကၽြန္ေတာ္ ဘေလာ့ညီအစ္ကုိေမာင္ႏွမေတြနဲ႔ ခ်စ္ရပါေသာ သူငယ္ခ်င္းေတြေရ...
သုိင္းခယူ....မီလွ်ံ...ဘီလွ်ံ...ၾတီလွ်ံ...

ေ၀မွ်ျခင္း

အီးေမးက ရတာေလး ျပန္ေ၀မွ်တာပါ...

ေဘာလံုးစကား

ျပတ္ေအာင္လိုက္....

ေဘာလံုးကန္ရင္ေလ...
ကုိယ္ဆီကထြက္သြားတဲ့ေဘာလံုး...
ကုိယ့္ေၾကာင့္ပ်က္သြားတဲ့ ေဘာလံုးကို ပ်က္ေအာင္လိုက္ဖုိ႔လိုတယ္...
ဒါမွလည္း တျခားလူေတြ အလုပ္မ႐ႈပ္ရမွာ...
ကုိယ္ဆီက ေဘာလံုးထြက္မသြားေအာင္.... ပ်က္မသြားေအာင္ ႀကိဳးစားဖို႔လိုတယ္...
ကုိယ္ဆီက ထြက္သြားတဲ့ ေဘာလံုးကုိ ကုိယ္က ပ်က္ေအာင္မလိုက္ရင္...
တျခားလူက ကုိယ္ေနရာမွာ ၀င္လိုက္ရရင္ ပုိပင္ပန္းပီး လစ္ဟင္းမႈေတြ ျဖစ္သြားတယ္ေလ...

ဒီလိုပဲ ဘ၀မွာလည္း ျပတ္ေအာင္လိုက္ဖို႔အေရးႀကီးတယ္....
အလုပ္တစ္ခုကို လုပ္မိၿပီဆုိ...ၿပီးျပတ္ေအာင္လုပ္ဖို႔ အေရးႀကီးတယ္....
ရည္မွန္းခ်က္တစ္ခုကို ထားမိၿပီဆုိရင္လည္း ေရာက္ေအာင္ကို သြားရမယ္...
ဘယ္လုိေၾကာင့္ပဲ ျဖစ္ျဖစ္... အဆံုးထိေအာင္ လုပ္ရမယ္...
ငုတ္မိသဲကုိင္...တက္ႏုိင္ဖ်ားေရာက္ ဆိုသလိုေပါ့....
မလုပ္ခင္ ေသခ်ာစဥ္းစား... လုပ္မိၿပီဆုိ ျဖစ္ေအာင္လုပ္...
ေနာင္တဆုိတာေတြ ျဖစ္မလာေစရေအာင္...
တခါတေလ... ဘ၀မွာ တိုးလိုးတန္းလန္းေတြက အမ်ားႀကီး က်န္ခဲ့ရတယ္...
တခ်ဳိ႕ကိစေတြမွာ ကုိယ္အတြက္ပဲ တိုးလိုးတန္းလန္းျဖစ္ေပမယ့္...
တခါတေလမွာ တျခားသူေတြအတြက္ပါ တုိးလိုးတန္းလန္းျဖစ္ေစမိတယ္...
တခါတေလ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြ ေပးၿပီးမွ ျဖစ္ေအာင္ မျဖည့္စြမ္းႏုိင္တာမ်ဳိး...
တခါတေလ ကတိေတြေပးၿပီးမွ မတည္တာမ်ဳိး.....
အဲလို....အဲလို....ေတြျဖစ္သြားရင္ ကုိယ္လည္း တန္ဖုိးမဲ့သြားမယ္ေလ...
ဒီေတာ့ ဘ၀မွာ ျပတ္ေအာင္လုပ္ၾကပါစို႔ရယ္....