Wednesday, January 14, 2009
ႏွစ္သစ္စိတ္ကူး
လည္ျပန္ၾကည့္ေတာ့ အတိတ္ရဲ႕ေျခရာ....
လိပ္ျပာေတြ သန္႔ခဲ့ရဲ႕လား....
လွမ္းၾကည့္တဲ့ မနက္တုိင္းအတြက္...
ရင္ခုန္သံ ျပင္းရဲ႕လား....
သကၠရာဇ္ေတြ တုိးလို႔လာခဲ့သလို....
ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ အေလးျပဳႏုိင္ျခင္းေတြ တုိးလာခဲ့ရဲ႕လား....
ႏွစ္သစ္အတြက္ စိတ္ကူးၾကည့္လိုက္မယ္....
ငါသည္...ယံုၾကည္ခ်က္တ၀င့္၀င့္နဲ႔ ေန႔သစ္တုိင္းဆီ လွမ္းလင့္၀င္ေရာက္ႏုိင္ရမယ္...
ငါသည္...သိကၡာျခံဳကာ လိပ္ျပာလံုရမယ္....
ငါသည္...ေရာ္ရည္ရြယ္ရာ...အေရာက္သြားႏုိင္ရမယ္...
ငါသည္...မနက္ျဖန္တုိင္းအတြက္ ရင္ခုန္သံေတြ ျပင္းျပေတာက္ေလာင္ေနရမယ္...
ငါသည္ ................
ငါသည္.................
.....................
......................
လည္ျပန္ၾကည့္တဲ့ အတိတ္ရဲ႕ေျခရာတုိင္း....
လိပ္ျပာသန္႔ႏုိင္ရမယ္
Friday, October 17, 2008
ေခါင္းတုိက္ျခင္း
ႏုိင္ငံေက်ာ္ကာတြန္းဆရာႀကီးတစ္ေယာက္ျဖစ္တဲ့ ေအာ္ပီက်ယ္က ဒီလိုေလးေျပာတာၾကားဖူးတယ္...။
“ကာတြန္းဆရာေတြက ဘာနဲ႔တူသလဲဆုိေတာ့..ေကာ္နာကန္တဲ့သူေတြနဲ႔တူတယ္တဲ့.... ကၽြန္ေတာ္တို႔ကေတာ့ ကန္တင္ေပးလိုက္တာပဲတဲ႔...ခင္ဗ်ားတို႔ကုိ အားထုတ္မႈလုပ္ပီး ေခါင္းတိုက္သြင္းပါမွ ဂုိး၀င္ႏုိင္မယ္တယ္...”
ဒီစကားေလးကုိၾကားရေတာ့ နဲနဲေလး ဆက္ပီးေတြးၾကည့္မိတယ္...။
ေဘာလံုးပြဲတစ္ပြဲမွာ အႏုိင္ရဖုိ႔ ဂိုးသြင္းျခင္းဟာလည္း အေရးပါတယ္။ ဂုိးသြင္းႏုိင္ဖို႔အတြက္ အမ်ဳိးမ်ဳိးႀကိဳးစားၾကတယ္..။ ဒီလုိႀကိဳးစားမႈေတြထဲကမွ ေကာ္နာေဘာေတြကုိ ေခါင္းတုိက္ျခင္းဆုိတာေလးကုိ သြားေတြ႕တယ္။ ေခါင္းတိုက္ဖို႔အတြက္ဆုိရင္ ကစားသမားတုိင္းမွာ အခြင့္အေရးရွိတယ္။ ေရွ႕တန္းမွ အလယ္တန္းမွ မဟုတ္ဘူး။ ေနာက္တန္းကလည္း တက္ၿပီးေခါင္းတိုက္ၾကတယ္။ တခါတေလ ဂိုးသမားေတာင္ တက္ပီး ေခါင္းတိုက္တာေတြ႕ရတယ္။
ေခါင္းတုိက္ဖုိ႔ဆုိရင္ေတာ့ အနည္းဆံုးေတာ့ အရပ္ျမင့္ဖုိ႔လိုမယ္။ ေနရာယူတတ္ရမယ္။ ျမင့္ျမင့္ခုန္ႏုိင္ရမယ္။ ေခါင္းတုိက္တတ္ရမယ္။ ေဘာလံုးလမ္းေၾကာင္းကုိ မွန္းႏုိင္ရမယ္။ ကုိယ့္ကုိ ကာထားတဲ့လူေတြကို တြန္းတုိက္ပီး ကုိယ့္အတြက္ေနရာေလးတစ္ခု ဖန္တီးယူႏုိင္ရမယ္။
ဒီလိုေလးပဲေလ....။
ကၽြန္ေတာ္တို႔ဘ၀မွာလည္း ဒီလုိမ်ဳိးေခါင္းတုိက္တတ္ဖုိ႔အေရးႀကီးတယ္။ ဒီလိုဗ်ာ...။ ေနရာတုိင္းကေန သင္ခန္းစာယူၿပီး ကုိယ္ေအာင္ျမင္မႈအတြက္ အားစုိက္လုပ္ေဆာင္ႏုိင္ရမယ္။ ေလာကမွာ အခြင့္အေရးေတြ...သင္ခန္းစာေတြ...အသိပညာေတြဟာ ေနရာတုိင္းက ၀ဲပ်ံၿပီး ကုိယ္ဆီေရာက္လာမယ္..။ အဲဒီအေပၚမွာ ကုိယ္က ရေအာင္ယူႏုိင္ရမယ္..။ အသိေလးတစ္ခ်က္ အလက္မွာ ဖမ္းဆုပ္ႏုိင္ရမယ္။ ဒီလုိရႏုိင္ဖုိ႔အတြက္ေတာ့ ကုိယ္မွာ စိတ္အခံျမင့္ေနရမယ္။ စိတ္ကုိ ဖြင့္ထားႏုိင္ရမယ္။ ပတ္၀န္းက်င္ကုိ အေကာင္းဖက္က ျမင္ႏုိင္ရမယ္။ ကုိယ့္အတြက္ ဘာအက်ဳိးရွိမလဲဆုိတာကုိ သင္ယူႏုိင္ရမယ္။ ပီးေတာ့မွာ ဒီအေပၚအေျခခံပီး ဘယ္လုိျပန္အသံုးခ်မလဲ။ ဆင္ျခင္စဥ္းစားႏုိင္ရမယ္။ ပီးေတာ့ ဒီအသိေလးက ကုိယ့္ကုိ ဘာေတြေျပာေနပီလဲ...။
ဘာလို႔ဆိုေတာ့...တခ်ဳိ႕ေသာ ေသးေသးမႊားမႊားအေၾကာင္းအရာေလးေတြက ကမၻာႀကီးကုိေတာင္ ေျပာင္းလဲသြားေစႏုိင္တယ္ေလ...။
ပန္းသီးေလး သူ႔ဟာသူ ေၾကြက်တာကေန “နယူတန္” က ဆြဲငင္အားရွိတယ္ဆုိတာကုိ ေတြ႕ရွိခဲ့တယ္။
ေရေႏြးအိုးဆူလို႔ အဖံုးေလးၾကြလာတာကေန ”ဂ်ိမ္း၀ပ္”က ေရေႏြးေငြ႕စြမ္းအားကုိေတြ႕ရွိခဲ့တယ္ေလ။
ဒီလုိပဲ ကၽြန္ေတာ္တို႔လည္း ေန႔စဥ္ လိုင္းကားတုိးစီးရျခင္းကေနေရာ သင္ခန္းစာေတြ မယူႏုိင္ဘူးလား။ သေဘာတခုေျပာရရင္.... လုိင္းကားေပၚမွာ ဒီအတုိင္းႀကီး တင္းၿပီးရပ္ေနသမွ်ေတာ့ ကုိယ့္မွာ ပင္ပန္းတယ္။ သူမ်ားလည္း အက်ဳိးမရွိဘူး။ ကုိယ္က အလုိက္သင့္ေလး ဟေပးရင္ ေနရေလးခ်ိန္းေပးမယ္ဆုိရင္ အဆင္ေျပမယ္ဗ်ာ။ ဒီလိုပဲ.... ဘ၀မွာလည္း ငါသိတာပဲ အမွန္ဆုိပီး မာနႀကီးေနမယ္ဆုိရင္... အဆင္မေျပဘူးေလ။ အဲဒီလူ တေန႔က်ဆံုးမွာပဲ။ ပတ္၀န္းက်င္ကုိၾကည့္လိုက္...။ ဒီအခ်ိန္မွာ ဒါေလးေတာ့ သိဖုိ႔လိုအပ္ေနပီရင္ သိေအာင္လုပ္လိုက္။ ငါသိထားကေတာ့ ဘာေတြ ျဖည့္ဖုိ႔လိုပီလည္း။ ဒီလိုေလးေတြ စဥ္းစားဆင္ျခင္သံုးသပ္ရင္
Wednesday, July 23, 2008
for babys....
ေရႊတိဂံုဘုရားသြားတဲ့အခါမွာေလ...
အေပါက္၀မွာ ကေလးေလးေတြ အျမဲတမ္းရွိတယ္....
တကယ့္ကို ငယ္ငယ္ေလးေတြပါ....
မူၾကိဳအရြယ္ေလးေတြ.....တခ်ဳိ႕ဆိုရင္ ႏွပ္ခ်ီးတဲြေလာင္းေလးေတြ...
သူတို႔က ဘာလုပ္ၾကလဲဆုိေတာ့...ၾကြပ္ၾကြပ္အိတ္ကေလးေတြ ေပးတယ္...
ဘုရားေပၚတက္ရင္ ဖိနပ္ခၽြတ္ရတယ္ေလ...အဲဒီအခါ ဖိနပ္ကုိ အိတ္ထဲထည့္ရတယ္မဟုတ္လား...
သူတို႕က အဲဒီအိတ္ကေလးေတြကုိ ၀န္ေဆာင္မႈေပးတယ္....
ေရာင္းတာမဟုတ္ဘူးေနာ္...ေပးတာ...
ပီးမွသာ...မုန္႔ဖုိးေပးဖုိ႔ေျပာတာ....တကယ္ကုိ အလုအယက္ပဲဗ်ာ...
ေရွာင္ထြက္သြားရင္လည္း အတင္းလိုက္ပီးေပးတာ....
ဖိနပ္ကိုပါ အတင္းခၽြတ္တာ....ဘယ္လိုသြားေျပာရမလဲဗ်ာ....
ဒီအရြယ္ေလးေတြဆုိတာ အပူအပင္မရွိ....ေဆာ့ကစားေနရမယ့္အရြယ္....
သူတို႔ေလးမွာေတာ့ ဘုရားေရွ႕က ေနပူထဲမွာရပ္ပီး...လူေတြကုိ ေစာင့္ေနရတာ....
သိပ္သနားစရာေကာင္းတာပဲ....
ဒီကေလးေလးေတြအတြက္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ တစ္ခုခုမ်ား မလုပ္ေပးႏုိင္ဘူးလားဗ်ာ...
စဥ္းစားမိတယ္ေလ...
သူတို႔မိဘေတြကေရာ ဘာလိုမ်ား ဒီလိုလႊတ္ထားရတာလဲ...
ဘာလို႔မ်ား ဒီလိုခိုင္းရတာလဲ...မတတ္ႏုိင္လို႔ပဲေပါ့ဗ်ာေနာ္...
ဘယ္မိဘကေတာ့ ကုိယ့္သားသမီးကုိ ငယ္ငယ္ရြယ္ရြယ္ အလုပ္ခုိင္းခ်င္မလဲ....
မတက္သာလို႔သာေပါ့.....
ဒီလုိဆုိေတာ့ ျပန္စဥ္းစားၾကည့္တယ္...
ကၽြန္ေတာ္တို႔ငယ္ငယ္ကေရာ ဒီလုိပဲ လုပ္ခဲ့ရသလား....
ျပန္စဥ္းစားၾကည့္ရင္ မိဘရဲ႕ေမတၱာကုိ သိလာမယ္....
ကၽြန္ေတာ္ဆုိလည္း ငယ္ငယ္က ဆင္းရဲတယ္...
ဒါေပမယ့္ အေမက ကၽြန္ေတာ့္ကုိ ေအးေအးေဆးေဆးေဆာ့ခိုင္းတယ္....
သူကေတာ့ အလုပ္ကေလးေတြ ရွာၾကံလုပ္တယ္...
ေက်ာင္းဆရာမဗ်ာ...ကေလးက ေျခာက္ေယာက္...
တနယ္တေက်းမွာ တာ၀န္က်တယ္...အေဖကလည္း ေက်ာင္းဆရာပဲ....
တာ၀န္က်ရာ နယ္သြားရတယ္...ဒီေတာ့ ျခစ္ရတယ္...ကုတ္ရတယ္...
၀တ္သားဆုိ မွန္ဘီလူးဟင္းစားရတယ္...
ဟင္းေတြက အမည္ေဖၚလို႔မရေအာင္ စုေပါင္းစပ္ေပါင္း....
မုန္႔ဖုိးဆုိလည္း မေပးႏုိင္ဘူး....ဒါေပမယ့္ သူေပးႏုိင္တဲ့ ပညာေရးကုိေတာ့ ေပးတယ္....
အခုဆုိရင္ဗ်ာ...အားလံုးကအလုပ္ကုိယ္စီ...ဒီလိုဆုိေတာ့ မိဘေက်းဇူးကုိ သိလာရတယ္...
တခ်ဳိ႕ဆို ကုိယ္တုိင္ေတာင္ မိဘျဖစ္လာေတာ့ ပိုသိလာရပီ....
ကုိယ္ကုိယ္တုိင္ ေအးခ်မ္းပီဆုိေတာ့ မေအးခ်မ္းႏုိင္ေသးတ့ဲ
ဒီကေလးေလးေတြအတြက္ တခုခုလုပ္ေပးၾကရင္ မေကာင္းဘူးလားဗ်ာ...
တကယ္ကို ေႏြးေထြးတဲ့ အသိုက္အျမံဳေလးေတြ ဖန္တီးေပးၾကရင္ မေကာင္းဘူးလားဗ်ာ....
Saturday, July 19, 2008
ျပန္မလိုခ်င္နဲ႔.....
တခါတေလက်ေတာ့....ဘ၀မွာ ေမွ်ာ္လင့္ျခင္းေတြက လူကို ပူေလာင္ေစတယ္...
တခုခုလုပ္ေပးလိုက္ရရင္ တခုခုေတာ့ ျပန္လုိခ်င္မိတယ္....
ျပန္မရတဲ့အခါ ရင္ထဲမွာ ခံစားရတယ္...
ေစတနာနဲ႔လုပ္ေပးခဲ့ရင္လည္း ေစတနာေလးကို ျပန္ၿပီး အသိအမွတ္ျပဳတာေလးေတာ့ ခံခ်င္တယ္...
လွဴတယ္...တန္းတယ္ဆုိရင္လည္း ဒီလိုပဲ...
ကုိယ္လွဴတာေလး ဘယ္လိုအဖတ္တင္သလဲ...ဒါေလးကုိ ၾကည့္ၿပီးၾကည္ႏူးခ်င္တယ္...
တကယ္ဆုိရင္ေပါ့ေနာ္...
လွဴခဲ့ရင္လည္း ကုိယ့္ကုိယ္တုိင္က စိတ္ႏွလံုးပါစြာ လွဴတန္းလိုက္ပါ...
ျပန္မလိုခ်င္နဲ႔ေတာ့...
ျပန္လိုခ်င္ခဲ႔တဲ့အခါ မျဖစ္ခဲ့ရင္ စိတ္က ေစတနာေလွ်ာ့သြားတက္တယ္...
ဒီလိုပဲ အလုပ္လုပ္တဲ့အခါမွာလည္း...ေစတနာပါစြာ...စိတ္ပါစြာသာ လုပ္လိုက္ပါ...
လုပ္စရာရွိတာေတြကုိသာ စိတ္ပါလက္ပါလုပ္လိုက္....
အသိအမွတ္ ျပဳျပဳ...မျပဳျပဳ...အေကာင္းဆံုးသာလုပ္ေပးလိုက္ပါ...
ဒါဆုိ ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ သိတယ္ေလ...
ငါအေကာင္းဆံုးလုပ္ေပးလိုက္တယ္....သူေကာင္းသြားတာ ေတြ႕ရင္ ကုိယ္ေက်နပ္တယ္...
ဒါကမွ တကယ့္ပီတိေလ...
ဒီၾကားထဲကမွ ကုိယ့္ကုိ အသိအမွတ္ျပဳတယ္...ခ်ီးက်ဴးတယ္ဆုိရင္ အတုိင္းထက္အလြန္ေပါ့...
ခ်ီးက်ဴးခံခ်င္လို႔ လုပ္တာမ်ဳိး မဟုတ္ပဲ....
လုပ္တာေကာင္းလို႔ ခ်ီးက်ဴးတာမ်ဳိးေလး ျဖစ္ေအာင္ ႀကိဳးစားၾကမယ္ေလ...
မေကာင္းဘူးလား...
တခုခုလုပ္ေပးလိုက္ရရင္ တခုခုေတာ့ ျပန္လုိခ်င္မိတယ္....
ျပန္မရတဲ့အခါ ရင္ထဲမွာ ခံစားရတယ္...
ေစတနာနဲ႔လုပ္ေပးခဲ့ရင္လည္း ေစတနာေလးကို ျပန္ၿပီး အသိအမွတ္ျပဳတာေလးေတာ့ ခံခ်င္တယ္...
လွဴတယ္...တန္းတယ္ဆုိရင္လည္း ဒီလိုပဲ...
ကုိယ္လွဴတာေလး ဘယ္လိုအဖတ္တင္သလဲ...ဒါေလးကုိ ၾကည့္ၿပီးၾကည္ႏူးခ်င္တယ္...
တကယ္ဆုိရင္ေပါ့ေနာ္...
လွဴခဲ့ရင္လည္း ကုိယ့္ကုိယ္တုိင္က စိတ္ႏွလံုးပါစြာ လွဴတန္းလိုက္ပါ...
ျပန္မလိုခ်င္နဲ႔ေတာ့...
ျပန္လိုခ်င္ခဲ႔တဲ့အခါ မျဖစ္ခဲ့ရင္ စိတ္က ေစတနာေလွ်ာ့သြားတက္တယ္...
ဒီလိုပဲ အလုပ္လုပ္တဲ့အခါမွာလည္း...ေစတနာပါစြာ...စိတ္ပါစြာသာ လုပ္လိုက္ပါ...
လုပ္စရာရွိတာေတြကုိသာ စိတ္ပါလက္ပါလုပ္လိုက္....
အသိအမွတ္ ျပဳျပဳ...မျပဳျပဳ...အေကာင္းဆံုးသာလုပ္ေပးလိုက္ပါ...
ဒါဆုိ ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ သိတယ္ေလ...
ငါအေကာင္းဆံုးလုပ္ေပးလိုက္တယ္....သူေကာင္းသြားတာ ေတြ႕ရင္ ကုိယ္ေက်နပ္တယ္...
ဒါကမွ တကယ့္ပီတိေလ...
ဒီၾကားထဲကမွ ကုိယ့္ကုိ အသိအမွတ္ျပဳတယ္...ခ်ီးက်ဴးတယ္ဆုိရင္ အတုိင္းထက္အလြန္ေပါ့...
ခ်ီးက်ဴးခံခ်င္လို႔ လုပ္တာမ်ဳိး မဟုတ္ပဲ....
လုပ္တာေကာင္းလို႔ ခ်ီးက်ဴးတာမ်ဳိးေလး ျဖစ္ေအာင္ ႀကိဳးစားၾကမယ္ေလ...
မေကာင္းဘူးလား...
Thursday, June 26, 2008
ေတာင္းပန္ျခင္း
စိတ္မဆုိးက်နဲ႔ေနာ္.....
အီးေမးေတာင္ ႏွပ္မွန္ေအာင္ မနည္းသံုးေနရတဲ့ ဘ၀ေလးကို စာနာႏုိင္ၾကမယ္လို႔ထင္ပါတယ္....
လာလည္သူေတြကို ေက်းဇူးတင္ပါသည္....
အီးေမးေတာင္ ႏွပ္မွန္ေအာင္ မနည္းသံုးေနရတဲ့ ဘ၀ေလးကို စာနာႏုိင္ၾကမယ္လို႔ထင္ပါတယ္....
လာလည္သူေတြကို ေက်းဇူးတင္ပါသည္....
Wednesday, June 11, 2008
I LOVE KBCS
ကၽြန္ေတာ္ စင္ကာပူကုိ အလုပ္ရွာဖို႔လာခဲ့တယ္...။
သူငယ္ခ်င္းေတြကို အားကုိးမယ္ေပါ့...။
ဒီေရာက္ေတာ့ ဘယ္သူမွ မကူႏုိင္ဘူး...။ ကုိယ့္ဟာကုိေတာင္ မအားၾကတာ...။
ဒီေတာ့ ဒုကၡနည္းနည္းေရာက္တာေပါ့ဗ်ာ...။ ပူပန္မႈေတြက စေတာ့တာပဲ..။
အလုပ္မရမွာ ေၾကာက္ရတဲ့အပူ....။ လမ္းရွာမေတြ႕မွာ ပူရတဲ့အပူ...။ အင္တာဗ်ဴးမွာ အဆင္မေျပမွာပူရတဲ့အပူ...။ ဒီလုိ...အပူ...အပူ...ေတြနဲ႔ေလာင္ကၽြမ္းမတတ္ခံစားရတဲ့အခ်ိန္မွာ
ေျဖေအးစရာ ေနရာေလးတစ္ခုကို သြားေတြ႕တယ္...။
အဲဒါကေတာ့ KBCS လို႔ေခၚတဲ့ ဘုရားေက်ာင္းေလးပဲ...။
အဲဒီမွာ သူငယ္ခ်င္းေတြ ရွိတယ္...။ ဆရာေတြရွိတယ္...။
ဒီထက္ေျပာရရင္ ဘုရားသခင္ကို ခ်စ္တဲ့လူေတြ ရွိတယ္...။
ဒီေရာက္လာတဲ့အခါ လူေတြက ဘုရားနဲ႔ပုိၿပီးနီးလာရတယ္...။
ဘာလို႔ဆုိေတာ့ လူက ဒုကၡေတြ အၾကပ္အတည္းေတြ ဖိႏွိပ္မႈေတြ ခံလာရတဲ့အခါ ဘုရားကုိ ပိုသိလာတယ္...။
လူေတြက ကုိယ့္ကုိ မကူညီႏုိင္ဘူး...။ ဘုရားသခင္သာ ငါတို႔ကုိ ကူညီႏုိင္တယ္...။
ဘုရားကုိသာ ပုိအားကိုးလာၾကတယ္...။ မိေ၀းဖေ၀း တစိမ္းေတြၾကားမွာ ရပ္တည္ႏုိင္ဖုိ႔က ဘုရားသခင္သာ အားကုိးရာျဖစ္တယ္..။ တခါတေလ ကုိယ္စိတ္ထဲမွာ အထီးက်န္သလို ခံစားေနရတယ္...။ ဒီလုိအခါမ်ဳိးမွာ ဘုရားေက်ာင္းကို သြားလိုက္တယ္...။ ဒီေနရာေလးမွာ ဘ၀တူလူငယ္ေလးေတြ လာစုေနၾကတယ္..။
တေယာက္နဲ႔တေယာက္ ရင္းႏွီးၾကတယ္...တုိင္ပင္ၾကတယ္...အေတြ႕အၾကံဳေတြ ေ၀မွ်ၾကတယ္...။
ကၽြန္ေတာ္ဆုိ အင္တာဗ်ဴးသြားခါနီးဆုိ...ဒီသူငယ္ခ်င္းေတြကို မက္ေဆ့ပို႔ၿပီး ဆုေတာင္းခိုင္းရတယ္...။
ပီးေတာ့ ဒီမွာက စေနေန႔ညေနဆုိ ေဘာလံုးကန္ၾကတယ္...သီခ်င္းက်င့္ၾကတယ္...ကြန္ျပဴတာသင္တန္းလည္းရွိတယ္ေလ...။ ပီးေတာ့ က်မ္းစာေတြလည္း ေဆြးေႏြးၾကတယ္...။
အထူးသျဖင့္ လူငယ္သင္းအုပ္ဆရာရဲ႕ ေပးဆပ္မႈကို ၾကည့္ၿပီး ခြန္အားယူရတယ္...။
သူက ဆန္းေဒးတရက္လံုး ဘုရားေက်ာင္းမွာ ဘုရားရွိခုိးတယ္...။ ဒါတင္မကဘူး ညေနဆုိရင္လည္း ဘုရားေက်ာင္းမေရာက္ႏုိင္တဲ့ သူေတြဆီမွာ သြားပီးဆုေတာင္းေပးတယ္..။ တခုခုဆုိ သူ႔ပဲ အပူကပ္ရတာ..။
မေလးေျပးရတုန္းကလည္း သူ႔ပဲအပူကပ္ရတာ...။ သူကပဲ ဆက္သြယ္ေပးတယ္...။
သူအျမဲေျပာတဲ့စကားေလးတစ္ခြန္းရွိတယ္...။ GOD is GOOD...တဲ့။
ဘုရားသခင္ဟာ ေကာင္းျမတ္တယ္...။ ဒီေလာက္ေကာင္းျမတ္တဲ့ဘုရားအတြက္ ဒီဆန္းေဒးေလးတရက္ကို မေပးႏုိင္ဘူးလား...။ သူကေပးဆပ္တယ္...။ ဒီမွာ တစ္ခုခုျဖစ္ရင္ သူ႔ဆီဖုန္းဆက္..။ သူက အကုန္ကူညီေပးတယ္...။ တစ္ေယာက္ေယာက္ ေဆး႐ုံတက္ရပီလား...။ သူ႔ဆီဖုန္းဆက္...။ သူလာပီး ကူညီတယ္..ဆုေတာင္းေပးတယ္..။
ေနာက္ပီး အသင္းေတာ္ကလူေတြကလည္း အရမ္းကုိပဲ ကၽြန္ေတာ္ကို ခ်စ္တယ္..။ ကူညီတယ္..။
လူငယ္ဥကၠဌဆုိရင္ မေလးသြားတုန္းက ဟုိဘက္ကမ္းအထိ လိုက္ပို႔တယ္..။ မနက္အလုပ္တက္ရမွာ ရွိေပမယ့္လည္း ည ၁၂အထိ ကၽြန္ေတာ္ကိုလိုက္ပို႔တယ္...။ မေလးကုိသြားမယ့္ ၁၂း၃၀ ကားေပၚကို အေရာက္တင္ေပးတယ္...။ သူနဲ႔က အိမ္ခ်င္းကလည္း နီးတာကုိး..။ အိမ္လည္ေခၚတယ္..။ အားေပးစကားေျပာတယ္...။
ေနာက္တစ္ေယာက္ဆုိရင္လည္း ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ မေလးသြားမယ့္ ဗီဇာကိစေတြ..သက္တမ္းတို႔ကိစေတြ လိုက္ကူညီတယ္...။ တကယ္ကုိမွ တေနကုန္တယ္..။ ဒါတင္ မကေသးဘူး..။ ထမင္းလည္းေကၽြးတယ္...။ ႐ုပ္ရွင္လည္းျပတယ္..။ သိပ္ခ်စ္ဖုိ႔ေကာင္းတာ..။
ဒါတင္မကေသးပါဘူး...။ ဒီေရာက္တဲ့ကာလေလးမွာ လူငယ္သင္တန္းေတြ...ေဘာလံုးပြဲေတြမွာ ပါ၀င္ခြင့္ရတယ္...။ အရမ္းေပ်ာ္ဖုိ႔ေကာင္းတာ...။ တကယ့္ကို မေမ့ႏုိင္စရာပါပဲ...။
ရန္ကုန္မွာ ရွိတုန္းကေတာ့ ဘုရားက ကုိယ္အသိထဲမွာပဲရွိတာ...။
ဒီေရာက္ေတာ့မွာ ဘုရားသခင္က ကိုယ့္ရဲ႕အသိထဲမွာတင္မကဘူး....ႏွလံုးသားထဲမွာပါ ေရာက္ေနေတာ့တာ..။
ဒီလုိေရာက္ဖို႔ကလည္း ဒီဘုရားေက်ာင္းေလးရဲ႕ တရားေဒသနာေတြ...ေ၀မွ်ခ်က္ေတြ..သက္ေသခံခ်က္ေတြကပဲ ရရွိိခဲ့တာ...။ ဒီဘုရားေက်ာင္းေလးဟာ ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ေတာ့ တကယ့္ကုိ အိုေအစစ္ေလးပါပဲ...။
ကၽြန္ေတာ္ ဒီဘုရားေက်ာင္းေလးကို အရမ္းခ်စ္တယ္...။
ကၽြန္ေတာ္ ျပန္သြားရေပမယ့္လည္း ဒီဘုရားေက်ာင္းေလးကို လြမ္းေနမယ္...။
ျပန္လာႏုိင္ေအာင္လည္း အျမန္ဆံုးႀကိဳးစားမယ္...။
ဒီဘုရားေက်ာင္းေလးက ေပးလိုက္တဲ့ အသိတရားေတြက ဘ၀ကုိရင္ဆုိင္ဖုိ႔ အားအင္ေတြ ရရွိခဲ့ၿပီေလ...။
ဒီေတာ့ အခက္အခဲေတြကို ရင္ဆုိင္မယ္...။ တခါလဲ ျပန္ထ...။ ထပ္ရင္ဆုိင္မယ္ဗ်ာ...။
ဘုရားသခင္က မခံႏုိင္တဲ့ စံုစမ္းျခင္းကုိ မေပးပါဘူး...။ ထြက္ေျမာက္ရာလမ္းေလးေတြ ျပင္ဆင္ေပးထားတယ္..။ ဒီအခက္အခဲနဲ႔ ကၽြန္ေတာ့္ကုိ စစ္ေနတာ...။ တခါတေလ ကုိယ္က ဘုရားအလိုေတာ္ ဘယ္လိုရွိမွန္းမသိဘူး...။ လုိခ်င္တာေတြပဲ စြပ္ေတာင္းေနတာ...။ ဘုရားက သိတယ္...။ ကုိယ္ဘာလိုအပ္သလဲဆုိတာ ေပးတယ္...။ ဒီေတာ့ အလုိေတာ္ကို ၀န္ခံ႐ုံပဲေလ...။ အရမ္းကို ေပါ့တာ...။ သူ႔ကုိ အားကိုးလိုက္...ပံုအပ္လိုက္...။ အားလံုးက အေကာင္းဆံုးေတြ ျဖစ္လာမွာပဲ...။ အခုဆုိရင္ပဲၾကည့္...။ ကၽြန္ေတာ္ျပန္ရမယ္...။ ကၽြန္ေတာ္ ၀မ္းမနည္းဘူး...။ ဘုရားသခင္အလိုေတာ္မရွိလို႔ပဲ...။ အခု ရန္ကုန္မွာ အဆက္အသြယ္တစ္ခုရတယ္...။ Save the Children မွာတဲ့ Design Assistant လိုတယ္..တဲ့။ သံုးလပဲလုပ္ရမွာ...။ Design Officer ကလည္း ကုိယ္နဲ႔သူငယ္ခ်င္းလုိ ခင္ေနတဲ့ အကုိႀကီး...။ ကဲၾကည့္...။ ဘယ္ေလာက္ေကာင္းျမတ္လိုက္သလဲ...။ ဒါပဲေလ...။ ကုိယ့္မွာ ဒီအသိေလးရွိေနရင္ ၿပီးၿပီ..။ ကုိယ္လုပ္စရာတာေတြ ကုိယ္လုပ္ထား....။ က်န္တာဘုရားလက္အပ္လိုက္႐ုံပဲ...။ ဘုရားသခင္က အေကာင္းဆံုး ျပင္ဆင္ေပးသြားလိမ့္မယ္...။
သူငယ္ခ်င္းေတြကို အားကုိးမယ္ေပါ့...။
ဒီေရာက္ေတာ့ ဘယ္သူမွ မကူႏုိင္ဘူး...။ ကုိယ့္ဟာကုိေတာင္ မအားၾကတာ...။
ဒီေတာ့ ဒုကၡနည္းနည္းေရာက္တာေပါ့ဗ်ာ...။ ပူပန္မႈေတြက စေတာ့တာပဲ..။
အလုပ္မရမွာ ေၾကာက္ရတဲ့အပူ....။ လမ္းရွာမေတြ႕မွာ ပူရတဲ့အပူ...။ အင္တာဗ်ဴးမွာ အဆင္မေျပမွာပူရတဲ့အပူ...။ ဒီလုိ...အပူ...အပူ...ေတြနဲ႔ေလာင္ကၽြမ္းမတတ္ခံစားရတဲ့အခ်ိန္မွာ
ေျဖေအးစရာ ေနရာေလးတစ္ခုကို သြားေတြ႕တယ္...။
အဲဒါကေတာ့ KBCS လို႔ေခၚတဲ့ ဘုရားေက်ာင္းေလးပဲ...။
အဲဒီမွာ သူငယ္ခ်င္းေတြ ရွိတယ္...။ ဆရာေတြရွိတယ္...။
ဒီထက္ေျပာရရင္ ဘုရားသခင္ကို ခ်စ္တဲ့လူေတြ ရွိတယ္...။
ဒီေရာက္လာတဲ့အခါ လူေတြက ဘုရားနဲ႔ပုိၿပီးနီးလာရတယ္...။
ဘာလို႔ဆုိေတာ့ လူက ဒုကၡေတြ အၾကပ္အတည္းေတြ ဖိႏွိပ္မႈေတြ ခံလာရတဲ့အခါ ဘုရားကုိ ပိုသိလာတယ္...။
လူေတြက ကုိယ့္ကုိ မကူညီႏုိင္ဘူး...။ ဘုရားသခင္သာ ငါတို႔ကုိ ကူညီႏုိင္တယ္...။
ဘုရားကုိသာ ပုိအားကိုးလာၾကတယ္...။ မိေ၀းဖေ၀း တစိမ္းေတြၾကားမွာ ရပ္တည္ႏုိင္ဖုိ႔က ဘုရားသခင္သာ အားကုိးရာျဖစ္တယ္..။ တခါတေလ ကုိယ္စိတ္ထဲမွာ အထီးက်န္သလို ခံစားေနရတယ္...။ ဒီလုိအခါမ်ဳိးမွာ ဘုရားေက်ာင္းကို သြားလိုက္တယ္...။ ဒီေနရာေလးမွာ ဘ၀တူလူငယ္ေလးေတြ လာစုေနၾကတယ္..။
တေယာက္နဲ႔တေယာက္ ရင္းႏွီးၾကတယ္...တုိင္ပင္ၾကတယ္...အေတြ႕အၾကံဳေတြ ေ၀မွ်ၾကတယ္...။
ကၽြန္ေတာ္ဆုိ အင္တာဗ်ဴးသြားခါနီးဆုိ...ဒီသူငယ္ခ်င္းေတြကို မက္ေဆ့ပို႔ၿပီး ဆုေတာင္းခိုင္းရတယ္...။
ပီးေတာ့ ဒီမွာက စေနေန႔ညေနဆုိ ေဘာလံုးကန္ၾကတယ္...သီခ်င္းက်င့္ၾကတယ္...ကြန္ျပဴတာသင္တန္းလည္းရွိတယ္ေလ...။ ပီးေတာ့ က်မ္းစာေတြလည္း ေဆြးေႏြးၾကတယ္...။
အထူးသျဖင့္ လူငယ္သင္းအုပ္ဆရာရဲ႕ ေပးဆပ္မႈကို ၾကည့္ၿပီး ခြန္အားယူရတယ္...။
သူက ဆန္းေဒးတရက္လံုး ဘုရားေက်ာင္းမွာ ဘုရားရွိခုိးတယ္...။ ဒါတင္မကဘူး ညေနဆုိရင္လည္း ဘုရားေက်ာင္းမေရာက္ႏုိင္တဲ့ သူေတြဆီမွာ သြားပီးဆုေတာင္းေပးတယ္..။ တခုခုဆုိ သူ႔ပဲ အပူကပ္ရတာ..။
မေလးေျပးရတုန္းကလည္း သူ႔ပဲအပူကပ္ရတာ...။ သူကပဲ ဆက္သြယ္ေပးတယ္...။
သူအျမဲေျပာတဲ့စကားေလးတစ္ခြန္းရွိတယ္...။ GOD is GOOD...တဲ့။
ဘုရားသခင္ဟာ ေကာင္းျမတ္တယ္...။ ဒီေလာက္ေကာင္းျမတ္တဲ့ဘုရားအတြက္ ဒီဆန္းေဒးေလးတရက္ကို မေပးႏုိင္ဘူးလား...။ သူကေပးဆပ္တယ္...။ ဒီမွာ တစ္ခုခုျဖစ္ရင္ သူ႔ဆီဖုန္းဆက္..။ သူက အကုန္ကူညီေပးတယ္...။ တစ္ေယာက္ေယာက္ ေဆး႐ုံတက္ရပီလား...။ သူ႔ဆီဖုန္းဆက္...။ သူလာပီး ကူညီတယ္..ဆုေတာင္းေပးတယ္..။
ေနာက္ပီး အသင္းေတာ္ကလူေတြကလည္း အရမ္းကုိပဲ ကၽြန္ေတာ္ကို ခ်စ္တယ္..။ ကူညီတယ္..။
လူငယ္ဥကၠဌဆုိရင္ မေလးသြားတုန္းက ဟုိဘက္ကမ္းအထိ လိုက္ပို႔တယ္..။ မနက္အလုပ္တက္ရမွာ ရွိေပမယ့္လည္း ည ၁၂အထိ ကၽြန္ေတာ္ကိုလိုက္ပို႔တယ္...။ မေလးကုိသြားမယ့္ ၁၂း၃၀ ကားေပၚကို အေရာက္တင္ေပးတယ္...။ သူနဲ႔က အိမ္ခ်င္းကလည္း နီးတာကုိး..။ အိမ္လည္ေခၚတယ္..။ အားေပးစကားေျပာတယ္...။
ေနာက္တစ္ေယာက္ဆုိရင္လည္း ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ မေလးသြားမယ့္ ဗီဇာကိစေတြ..သက္တမ္းတို႔ကိစေတြ လိုက္ကူညီတယ္...။ တကယ္ကုိမွ တေနကုန္တယ္..။ ဒါတင္ မကေသးဘူး..။ ထမင္းလည္းေကၽြးတယ္...။ ႐ုပ္ရွင္လည္းျပတယ္..။ သိပ္ခ်စ္ဖုိ႔ေကာင္းတာ..။
ဒါတင္မကေသးပါဘူး...။ ဒီေရာက္တဲ့ကာလေလးမွာ လူငယ္သင္တန္းေတြ...ေဘာလံုးပြဲေတြမွာ ပါ၀င္ခြင့္ရတယ္...။ အရမ္းေပ်ာ္ဖုိ႔ေကာင္းတာ...။ တကယ့္ကို မေမ့ႏုိင္စရာပါပဲ...။
ရန္ကုန္မွာ ရွိတုန္းကေတာ့ ဘုရားက ကုိယ္အသိထဲမွာပဲရွိတာ...။
ဒီေရာက္ေတာ့မွာ ဘုရားသခင္က ကိုယ့္ရဲ႕အသိထဲမွာတင္မကဘူး....ႏွလံုးသားထဲမွာပါ ေရာက္ေနေတာ့တာ..။
ဒီလုိေရာက္ဖို႔ကလည္း ဒီဘုရားေက်ာင္းေလးရဲ႕ တရားေဒသနာေတြ...ေ၀မွ်ခ်က္ေတြ..သက္ေသခံခ်က္ေတြကပဲ ရရွိိခဲ့တာ...။ ဒီဘုရားေက်ာင္းေလးဟာ ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ေတာ့ တကယ့္ကုိ အိုေအစစ္ေလးပါပဲ...။
ကၽြန္ေတာ္ ဒီဘုရားေက်ာင္းေလးကို အရမ္းခ်စ္တယ္...။
ကၽြန္ေတာ္ ျပန္သြားရေပမယ့္လည္း ဒီဘုရားေက်ာင္းေလးကို လြမ္းေနမယ္...။
ျပန္လာႏုိင္ေအာင္လည္း အျမန္ဆံုးႀကိဳးစားမယ္...။
ဒီဘုရားေက်ာင္းေလးက ေပးလိုက္တဲ့ အသိတရားေတြက ဘ၀ကုိရင္ဆုိင္ဖုိ႔ အားအင္ေတြ ရရွိခဲ့ၿပီေလ...။
ဒီေတာ့ အခက္အခဲေတြကို ရင္ဆုိင္မယ္...။ တခါလဲ ျပန္ထ...။ ထပ္ရင္ဆုိင္မယ္ဗ်ာ...။
ဘုရားသခင္က မခံႏုိင္တဲ့ စံုစမ္းျခင္းကုိ မေပးပါဘူး...။ ထြက္ေျမာက္ရာလမ္းေလးေတြ ျပင္ဆင္ေပးထားတယ္..။ ဒီအခက္အခဲနဲ႔ ကၽြန္ေတာ့္ကုိ စစ္ေနတာ...။ တခါတေလ ကုိယ္က ဘုရားအလိုေတာ္ ဘယ္လိုရွိမွန္းမသိဘူး...။ လုိခ်င္တာေတြပဲ စြပ္ေတာင္းေနတာ...။ ဘုရားက သိတယ္...။ ကုိယ္ဘာလိုအပ္သလဲဆုိတာ ေပးတယ္...။ ဒီေတာ့ အလုိေတာ္ကို ၀န္ခံ႐ုံပဲေလ...။ အရမ္းကို ေပါ့တာ...။ သူ႔ကုိ အားကိုးလိုက္...ပံုအပ္လိုက္...။ အားလံုးက အေကာင္းဆံုးေတြ ျဖစ္လာမွာပဲ...။ အခုဆုိရင္ပဲၾကည့္...။ ကၽြန္ေတာ္ျပန္ရမယ္...။ ကၽြန္ေတာ္ ၀မ္းမနည္းဘူး...။ ဘုရားသခင္အလိုေတာ္မရွိလို႔ပဲ...။ အခု ရန္ကုန္မွာ အဆက္အသြယ္တစ္ခုရတယ္...။ Save the Children မွာတဲ့ Design Assistant လိုတယ္..တဲ့။ သံုးလပဲလုပ္ရမွာ...။ Design Officer ကလည္း ကုိယ္နဲ႔သူငယ္ခ်င္းလုိ ခင္ေနတဲ့ အကုိႀကီး...။ ကဲၾကည့္...။ ဘယ္ေလာက္ေကာင္းျမတ္လိုက္သလဲ...။ ဒါပဲေလ...။ ကုိယ့္မွာ ဒီအသိေလးရွိေနရင္ ၿပီးၿပီ..။ ကုိယ္လုပ္စရာတာေတြ ကုိယ္လုပ္ထား....။ က်န္တာဘုရားလက္အပ္လိုက္႐ုံပဲ...။ ဘုရားသခင္က အေကာင္းဆံုး ျပင္ဆင္ေပးသြားလိမ့္မယ္...။
Tuesday, June 10, 2008
ေက်ာ္ဟိန္းေျပာေသာ စကားမ်ား...
ဒီေန႔ေတာ့ ေအးေအးေဆးေဆးရွိတာနဲ႔ YouTube ေလးေမႊလုိက္တယ္....။
ေအးေဆးဆုိ မနက္ျဖန္ျပန္ရေတာ့မွာကုိး...။
သတင္းစာလည္း မ၀ယ္ေတာ့ဘူး..။ အလုပ္လည္း မေလွ်ာက္ေတာ့ဘူး...။
စိတ္ကုိ ေဖါ့ထားလိုက္တယ္ ဆုိပါေတာ့ဗ်ာ...။
အဲဒီမွာ ဘာေလးကုိ သြားေတြ႕လည္း ဆုိေတာ့..... ေက်ာ္ဟိန္းတဲ့..။
YouTube ထဲ၀င္ပီး kyaw hein 001 ဆိုပီး႐ုိက္ထည့္လိုက္တယ္...။
အပုိင္း (၁)
အပုိင္း (၂)
အပိုင္း (၃)
အပိုင္း (၄)
အပိုင္း (၅)
အပိုင္း (၆)
အပိုင္း (၇)
အပိုင္း (၈)
အပို္င္း (၉)
အပိုင္း (၁၀)
အဲဒီမွာ ေက်ာ္ဟိန္းက Special Talk ေျပာေနတာဗ်...။
သူ႔ဘ၀ျဖတ္သန္းမႈေတြအေပၚမွာအေျခခံၿပီး လူငယ္ေတြကုိ ေျပာျပေနတာ...။
အရမ္းမိုက္တယ္ဗ်ာ...။
Kyaw Hein 001 ကေန 010 အထိရွိတယ္ဗ်...။
အရမ္းေကာင္းတယ္ဗ်ာ...။ ခင္ဗ်ားတို႔လည္း အခ်ိန္အားရင္ ၀င္ၾကည့္ၾကေပါ့ဗ်ာ...။
အဲဒီမွာ ယူစရာေတြက အမ်ားႀကီးရယ္...။ အႏွစ္ေတြခ်ည္းပဲ....။
ဥပမာေျပာရရင္....
“ဘယ္အရာမွ အၾကာႀကီးမခံဘူး....။
၀မ္းနည္းတာလည္း အၾကာႀကီးမခံဘူး...။
၀မ္းသာတာလည္း အၾကာႀကီးမခံဘူး...။
ဒီေတာ့ လက္ရွိအခ်ိန္တည့္တည့္မွာ လုပ္စရာရွိတာေတြလုပ္....။”
ေအာင္ျမင္မႈကုိ တည္ေဆာက္ဖို႔ဆုိ အျမဲသင္ယူေနရမယ္...။
ဘယ္က သင္ယူရမလဲဆုိေတာ့ လူေတြဆီက သင္ယူရမယ္....။
လူေတြနဲ႔ေပါင္းသင္းရမယ္...။ တုိင္ပင္ရမယ္...။
ေနာက္ၿပီး စဥ္းစားရမယ္...။ စဥ္းစားတာ ပုိက္ဆံမေပးရဘူး...။
စဥ္းစားၾကစမ္းပါ...။ စဥ္းစားရင္ကမွ အေျဖေတြ ေတြ႕လာရမယ္...။
ေတြ႕လာတဲ့အေျဖကုိ ခ်က္ခ်င္းလုပ္လိုက္....။
ဒါဟာ ေအာင္ျမင္မႈရဲ႕ လွ်ဳိ႕၀ွက္ခ်က္ပဲေပါ့....။”
အဲလို....အဲလိုေတြ.....
၀င္ၾကည့္လိုက္တာ ပိုေကာင္းပါမယ္...။
ကၽြန္ေတာ့္ကေတာ့ ထိသြားတယ္...။ ခင္ဗ်ားတို႔လည္း ထိေစခ်င္တယ္...။
အခ်ိန္ေလးေပးၿပီး ၀င္ၾကည့္လိုက္ပါဗ်ာ...။ တစ္ခုခုကုိ ရေစရမယ္...။
အိုေက...။
ေအးေဆးဆုိ မနက္ျဖန္ျပန္ရေတာ့မွာကုိး...။
သတင္းစာလည္း မ၀ယ္ေတာ့ဘူး..။ အလုပ္လည္း မေလွ်ာက္ေတာ့ဘူး...။
စိတ္ကုိ ေဖါ့ထားလိုက္တယ္ ဆုိပါေတာ့ဗ်ာ...။
အဲဒီမွာ ဘာေလးကုိ သြားေတြ႕လည္း ဆုိေတာ့..... ေက်ာ္ဟိန္းတဲ့..။
YouTube ထဲ၀င္ပီး kyaw hein 001 ဆိုပီး႐ုိက္ထည့္လိုက္တယ္...။
အပုိင္း (၁)
အပုိင္း (၂)
အပိုင္း (၃)
အပိုင္း (၄)
အပိုင္း (၅)
အပိုင္း (၆)
အပိုင္း (၇)
အပိုင္း (၈)
အပို္င္း (၉)
အပိုင္း (၁၀)
အဲဒီမွာ ေက်ာ္ဟိန္းက Special Talk ေျပာေနတာဗ်...။
သူ႔ဘ၀ျဖတ္သန္းမႈေတြအေပၚမွာအေျခခံၿပီး လူငယ္ေတြကုိ ေျပာျပေနတာ...။
အရမ္းမိုက္တယ္ဗ်ာ...။
Kyaw Hein 001 ကေန 010 အထိရွိတယ္ဗ်...။
အရမ္းေကာင္းတယ္ဗ်ာ...။ ခင္ဗ်ားတို႔လည္း အခ်ိန္အားရင္ ၀င္ၾကည့္ၾကေပါ့ဗ်ာ...။
အဲဒီမွာ ယူစရာေတြက အမ်ားႀကီးရယ္...။ အႏွစ္ေတြခ်ည္းပဲ....။
ဥပမာေျပာရရင္....
“ဘယ္အရာမွ အၾကာႀကီးမခံဘူး....။
၀မ္းနည္းတာလည္း အၾကာႀကီးမခံဘူး...။
၀မ္းသာတာလည္း အၾကာႀကီးမခံဘူး...။
ဒီေတာ့ လက္ရွိအခ်ိန္တည့္တည့္မွာ လုပ္စရာရွိတာေတြလုပ္....။”
ေအာင္ျမင္မႈကုိ တည္ေဆာက္ဖို႔ဆုိ အျမဲသင္ယူေနရမယ္...။
ဘယ္က သင္ယူရမလဲဆုိေတာ့ လူေတြဆီက သင္ယူရမယ္....။
လူေတြနဲ႔ေပါင္းသင္းရမယ္...။ တုိင္ပင္ရမယ္...။
ေနာက္ၿပီး စဥ္းစားရမယ္...။ စဥ္းစားတာ ပုိက္ဆံမေပးရဘူး...။
စဥ္းစားၾကစမ္းပါ...။ စဥ္းစားရင္ကမွ အေျဖေတြ ေတြ႕လာရမယ္...။
ေတြ႕လာတဲ့အေျဖကုိ ခ်က္ခ်င္းလုပ္လိုက္....။
ဒါဟာ ေအာင္ျမင္မႈရဲ႕ လွ်ဳိ႕၀ွက္ခ်က္ပဲေပါ့....။”
အဲလို....အဲလိုေတြ.....
၀င္ၾကည့္လိုက္တာ ပိုေကာင္းပါမယ္...။
ကၽြန္ေတာ့္ကေတာ့ ထိသြားတယ္...။ ခင္ဗ်ားတို႔လည္း ထိေစခ်င္တယ္...။
အခ်ိန္ေလးေပးၿပီး ၀င္ၾကည့္လိုက္ပါဗ်ာ...။ တစ္ခုခုကုိ ရေစရမယ္...။
အိုေက...။
Subscribe to:
Posts (Atom)
