ျမန္မာလိဂ္

မိုးေတြကလည္း ဖြဲလိုက္...သဲလိုက္......
ညေနခင္းေတြဆုိ...အပ်င္းေျဖစရာ...ဒီထက္...ေပါက္ကြဲဖို႔ရာ ေနရာေလးတစ္ခု ေတြ႕ထားတယ္...
အဲဒါကေတာ့ ျမန္မာလိဂ္ပြဲေတြပဲ.....
ဒီေအာင္ဆန္းကြင္းဆုိတာ...ျမန္မာလိဂ္စမွ ေရာက္ဖူးတာဗ်.....
ကုိယ္က ဧရာ၀တီတုိင္းသားဆုိေတာ့...ဒယ္တာအသင္းေပါ့ဗ်ာ...
ကုိယ့္အသင္းကလည္း အာဂ်င္တီးနားသံုးေယာက္ေတာင္ ပါတယ္ဆုိေတာ့... အားရွိတာေပါ့ဗ်ာ...
ခုေတာ့...ခက္ေရာ...ကုိယ္မွာ အက်ီေတြ၀ယ္ရ...ေခါင္းစည္းေတြ ၀ယ္ရနဲ႔.....ခုေတာ့ ႏုိင္ပြဲကုိ မရွိေသးဘူး....
အဲဒီရွစ္သင္းထဲမွာ အေတာင့္ဆံုးကေတာ့ ရတနာပံုပဲ.....ရတနာပံုဆုိတာ မႏၱေလးတုိင္း ကုိယ္စားျပဳ...
ပုိင္ရွင္က အယ္ဖုိင္းေလ...သိတယ္ဟုတ္...ေလးျဖဴေတာင္ဆပြန္ဆာေပးထားတာ.......
ဆပြန္ဆာေပးခ်က္က လန္ထြက္ေနတာပဲ.....
ကေမၻာဇနဲ႔ ကန္တဲ့ပြဲမွာ... အက္စပရက္ကား သံုးစီး.....နဲ႔ လူအျပည့္အျပင္ အက်ီနဲ႔ လက္မွတ္ကိုပါေပးေသးတယ္....
အဲဒီပြဲသြားၾကည့္ျဖစ္တယ္.....အားပါး...မ်ားလိုက္တဲ့လူ....ထုိင္လုိ႔ကုိ မရဘူး...အကုန္မတ္တပ္ရပ္ပဲ....
အားေပးခ်က္ကလည္း ေၾကာက္ခမန္းလိလိ.... ေက်ာ္သိန္းေတာင္ထတယ္...အဲ..ၾကက္သီးေတာင္ထတယ္...
ဒုိင္ကုိ ဆဲခ်က္ကလည္း လန္ထြက္ေနတယ္....
ဒုိင္လူႀကီး ...ရီးပဲဆုိတာ...မိန္းမေတြကပါ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ႀကီး၀ုိင္းေအာ္ၾကတယ္....
ဒုိင္ေတြကလည္း တကယ့္ငပြႀကီးေတြပဲ.... ပြဲတုိင္းကို အသံုးမက်တာ....
ဒီေတာ့လည္း .... ပြဲတုိင္း သူတို႔ကုိပဲ ေမတၱာပို႔ၾကတယ္...
အဲ... ရန္ကုန္နဲ႔ ကန္တဲ့ပြဲမွာ... ကားက ငါးစီး...ရထားက ႏွစ္တြဲတဲ့ခင္ဗ်ာ...
မႏၱေလးက ပရိတ္သတ္ေတြကို ဖရီးေခၚလာေပးတာ.... နဲနဲေနာေနာလား
ရန္ကုန္အသင္းဆုိတာလည္း ၿမိဳ႕ခံလိုျဖစ္ေနတာ...လူမ်ားခ်က္က လမ္းေတာင္ပိတ္တယ္ဆုိပဲ...
ေဘာ္ဒါတစ္ေယာက္သြားၾကည့္တာ...ပေရာဂ်က္တာနဲ႔ကုိ ၾကည့္ရတာဆုိပဲ....
လူေတြက ၾကပ္ပိတ္သိပ္....
လာဦးမယ္ဆရာ....မနက္ျဖန္...အဂၤါေန႔....ဒယ္တာပြဲ.....
ေအာက္ဆံုးႏွစ္သင္းၿပိဳင္ရမယ္...ေဇယ်ာေရႊေျမနဲ႔....
ၾကည့္ရဦးမွာပဲ....အားေပးရဦးမွာပဲ.....
ပုိသိခ်င္ရင္ေတာ့ http://www.soccermyanmar.com/ မွာ ၀င္ဖတ္ၾကည့္ၾကဗ်ဳိ႕...
ကုိယ့္ေဘာ္ဒါလုပ္ထားတဲ့ ဆုိဒ္ေလး.....ေနာ့
(အင္ၾကာပ်က္ေလးမသိေအာင္...ခိုးေရးေနရတာ...သိရင္မ်ား ကြန္နက္ရွင္လွမ္းျဖဳတ္မလားပဲ...ငွဲငွဲ)

ေဘာက်ိ

တေလာကေပါ့ လူက စိတ္ဓါတ္ေတြကက် ဘာမွ လုပ္ခ်င္ကုိင္ခ်င္စိတ္မ႐ွိ ျဖစ္ေနတာ။
လုပ္ငန္းကလဲရပ္ အလုပ္လက္မဲ့ပုံစံနဲ႔ မနက္လင္းရင္ ဘာလုပ္ရမလဲ စဥ္းစားေနရတာ
ပ်င္းလာတယ္။ ကုိယ့္ဘာသာကုိယ္လဲ ေတာ္ေတာ္ ေသာက္သုံးမက်တဲ့ ေကာင္ဆုိျပီး
စိတ္ညစ္လာျပန္ေရာ။ ေသရင္ ေအးမယ္ ဆုိျပီး ေတြးမိတာလဲ အၾကိမ္ၾကိမ္။ ခံႏုိင္ရည္က
မဲ့လာတယ္။ ငါဘာအတြက္ အသက္႐ွင္ေနတာလဲ စဥ္းစားလုိ႔ကုိ မရဘူး ျဖစ္ေနျပန္တယ္။
ခက္တယ္ဗ်ာ ခက္တယ္။ သုိ႔ေပမယ့္ သုိ႔ေပမယ့္ေပါ့ေလ . . . . .

တေန႔က အေဖနဲ႔ အပ်င္းေျပ လုိက္သြားလုိက္တယ္။ သူကလဲ ပြဲစားတန္းဘက္ သြားရေအာင္တဲ့
သြားေလဆုိျပီး ေပါ့ေပါ့ပါးပါးပဲ လုိက္သြားတယ္ ဟုိေရာက္ေတာ့ အေဖက
သူ႔သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ စကားေျပာေနတယ္ ကားကိစၥ ဘာညာေပါ့။ ကၽြန္ေတာ္လဲ ပ်င္းတာနဲ႔
အပင္အရိပ္ေအာက္မွာ ထုိင္ေနလုိက္တယ္။ ထုိင္ေနတုန္း႐ွိေသးတယ္ ေဘးနားကေန
ကေလးတစ္ေယာက္က လာေခၚတယ္ ႐ုတ္တရက္ နားမလည္ဘူး သူေခၚလုိက္တဲ့ အသံကုိ ဘာတဲ့
"ေဘာက်ိ" တဲ့ ကၽြန္ေတာ္လဲ ျပန္ေမးလုိက္တယ္ ဘာလဲဆုိေတာ့ ေဘးက အေဖ့သူငယ္ခ်င္းက
႐ွင္းျပတယ္ "ေဘာစိ (Boss)" လုိ႔ေခၚတာတဲ့။ ေၾသာ္ဒါနဲ႔ ျပဳံးမိတယ္။
ဘာတုန္းဆုိေတာ့ "အေနာ္ကားေဆးေပးမယ္ေနာ္တဲ့" လူက ေလးႏွစ္သာသာေလာက္႐ွိဦးမယ္။
ကၽြန္ေတာ္ ဘာမွ မေျပာပဲ ၾကည့္ေနလုိက္တယ္။ အေဖ့သူငယ္ခ်င္း ေမးတယ္
"မင္းကားေဆးမွာက ဟုတ္ပါျပီ ျပီးရင္ မုန္႔ဖုိးေတာင္းမွာလားတဲ့" ဟုိကေလးက "ဟီး
ဟီး အေနာ္က ခင္လုိ႔ ေဆးေပးမွာပါတဲ့" ဒါနဲ႔ ဟုိက ဆက္ေျပာတယ္
"မင္းထမင္းစားျပီးျပီလားဆုိေတာ့

" ကုိယ့္ဆရာက ဗုိက္ကေလးပြတ္ျပီး မစားရေသးဘူးတဲ့
ကၽြန္ေတာ္ နာရီၾကည့္လုိက္ေတာ့ ညေန ၃ နာရီေလာက္ ရွိေတာ့မယ္ ဒီအခ်ိန္ထိ ဒီကေလး
ထမင္းမစားရေသးဘူးဆုိေတာ့ ရင္ထဲ ခ်ိသြားတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ လက္ဘက္ရည္ဆုိင္က
စားပြဲထုိးေလးကုိ လွမ္းေခၚျပီး မုန္႔တစ္ပြဲမွာလုိက္တယ္။ လာပုိ႔သြားတယ္
ဟုိကေလးကေတာ့ ကားဘီးေတြကုိ ေရေဆးေနတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ ၾကည့္ေနရင္းက
သူ႔ကုိလွမ္းေခၚလုိက္တယ္။
"ေဘာက်ိ ဘာခုိင္းမလုိ႔လဲ"
"မခုိင္းပါဘူးကြာ မင္းကုိ မုန္႔စားခုိင္းမလုိ႔"
"ဒါေတြ စားရမွာလား"
"ေအး စားလုိက္ မင္းဖုိ႔ မွာထားတာ" ခ်ာတိတ္က ခ်က္ျခင္းမစားေသးဘူး အေဖ့
သူငယ္ခ်င္းကို လွမ္းၾကည့္တယ္။ ဟုိက စားေလကြာဆုိေတာ့ စားတယ္။ စားလုိက္တာ အကုန္ပဲ
ဆာေနမွာေပါ့ေလ။ စားျပီးေတာ့
"အား . . . ဗုိက္ဝသြားတာပဲ" ကၽြန္ေတာ္ျပဳံးမိတယ္။ ျပီးေတာ့ ကားဘီးေတြ
သြားေဆးေနတယ္။ ကားေလးဘီးလုံးကုိ သူ႔အ႐ြယ္ ငယ္ငယ္ေလးနဲ႔ လုိက္ေဆးေနတယ္။
ကၽြန္ေတာ္ မေနႏုိင္ေတာ့ဘူး ထားလုိက္ေတာ့ ျပီးျပီ ေတာ္ေတာ္ သန္႔သြားျပီဆုိျပီး
ေျပာလုိက္ေတာ့ ရတယ္ ေဘာက်ိ ရတယ္ဆုိျပီး လုပ္ေနတယ္။ ခနေနေတာ့ ကၽြန္ေတာ္
ခ်က္ျခင္း ရပ္ခုိင္းလုိက္တယ္ ျပီးေတာ့ မုန္႔ဖုိး ၁၀၀၀ ထပ္ေပးလုိက္တယ္။
အေဖ့သူငယ္ခ်င္းက ကၽြန္ေတာ့္ကုိ ၾကည့္ျပီး ျပဳံးတယ္။ ျပီးေတာ့ ကၽြန္ေတာ္က သူ႔ကုိ
ေမးလုိက္တယ္။ ဒီကေလး ဘယ္ကလဲဆုိေတာ့။
"ဒီလုိပဲကြ ဒီမွာလာျပီး ေရသန္႔ပုလင္းေတြ ေကာက္တဲ့ မိသားစုထဲက"
"အင္း . . . "
"အဲဒီ့ ကေလးက တေန႔ကုိ ပုိက္ဆံ ၅၀၀ ရေအာင္ ရွာရတယ္ မရရင္ မျပန္ရဘူးကြ"
"ဗ်ာ . . ."
"ဟုတ္တယ္ ဒီေကာင္ တခါ ညေန ၇ နာရီေက်ာ္ေနလုိ႔ မျပန္ေသးလုိ႔ ေမးၾကည့္တာ ၄၀၀
ပဲရေသးလုိ႔ ဆက္ေနရတယ္တဲ့ အဲဒါ လုိတဲ့ ပုိက္ဆံကုိ ခ်က္ျခင္းေပးျပီး သူ႔မိသားစုပါ
ေခၚေျပာလုိက္ရေသးတယ္"
"ဟာ ဗ်ာ . . . "
"မဟာနဲ႔ဦးေဟ့ တခါတေလ ဒီေကာင္က လက္ဘက္ရည္ဆုိင္မွာ ခုံေလးေတြ ဆက္ျပီး အိပ္တာ"
"ဟူး . . . ေမာတယ္ဗ်ာ ၾကားရတာ"
"သူ႔အသက္က ၄ ႏွစ္သာသာပဲ ႐ွိဦးမယ္ ဒီအ႐ြယ္ေလးနဲ႔ ေလာကဓံကုိ ခံေနရျပီ"
"အဲဒီ့ ကေလးေတြကုိ ေစာင့္ေ႐ွာက္ဖုိ႔လုိတယ္ ဦးေလး ကၽြန္ေတာ္ ဒါမ်ဳိးေတြေတြ႔ရင္
မခံစားႏုိင္ဘူး"
"ေအးေပါ့ကြာ ငါတုိ႔လဲ အဲဒါေၾကာင့္ ထမင္းစားလဲ ေခၚေကၽြး ပုိက္ဆံဆုိလဲ ေပးေပါ့
ဒီလုိပဲ ေနေနရတာပဲ သိပ္လဲ မေပးရဲဘူး အက်င့္ေတြ ပ်က္ကုန္မွာစုိးတယ္
အလကားမေပးတာကုိ ေျပာတာ ခုိင္းခ်င္လုိ႔ ခုိင္းေနတာ မဟုတ္ဘူး
ေငြတန္ဖုိးနားလည္ေအာင္ အလုပ္ကေလးသိေအာင္ ခုိင္းတာ ဘယ္ခုိင္းရက္ပါ့မလဲကြာ
ဒီအ႐ြယ္ေလး ဒါေၾကာင့္ သူနဲ႔ တန္တဲ့ ေရသန္႔ဗူးေလး ဝယ္ခုိင္းတာ ဘာညာပဲ ခုိင္းတယ္။
ပုိက္ဆံ ဒီအတုိင္းေပးရင္ သူေတာင္းစား ျဖစ္သြားမွာစုိးလုိ႔ ေငြကုိ
ေတာင္းတုိင္းရရင္ သူေတာင္းစားျဖစ္သြားမွာစုိးတယ္ ငါ့တူရ အဲဒါေၾကာင့္"
"ဟုတ္ပါတယ္ ကၽြန္ေတာ္ ဒါကုိ လက္ခံတယ္။ ဒါေပမယ့္ဗ်ာ သူ႔ဘဝကုိ ၾကည့္ရတာ
အဆင္မေျပဘူး စိတ္ထဲ မေကာင္းလုိက္တာ"
"ဒါကေတာ့ ငါ့တူရယ္ ဒီလုိပဲ သူ႔လုိ ကေလးမ်ဳိး တုိ႔ႏုိင္ငံမွာ အမ်ားၾကီးပဲ
မင္းသိတဲ့အတုိင္းပဲ"
"အင္း . . ."
ကၽြန္ေတာ္ ဘာမွ ဆက္မေျပာျဖစ္ေတာ့ဘူး။ ခနေနေတာ့ ညေနေစာင္းသြားျပီး ဟုိကေလးကေတာ့
ကၽြန္ေတာ့္နားမွာ ေဆာ့ေနတယ္ ျပန္ေတာ့မယ္ဆုိျပီး ႏႈတ္ဆက္ေတာ့ "ေဘာက်ိ နက္ဖန္
လာဦးမွာလားတဲ့" ေအးကြာလုိ႔ တုိတုိတုတ္တုတ္ေျဖျပီး သူ႔ေခါင္းေလးကုိ ပြတ္ျပီး
ႏႈတ္ဆက္လုိက္တယ္။ လူက စြပ္က်ယ္အၾကီးၾကီးဝတ္ထားတယ္ ႏွပ္ခ်ီးကတြဲေလာင္းနဲ႔ ဒါနဲ႔
ကားထဲက တစ္႐ွဴးထုတ္ျပီး ႏွပ္သုတ္ေပးလုိက္တယ္။ ျပီးေတာ့ ကားေပၚမွာပါတဲ့
အ႐ုပ္ကေလးတစ္႐ုပ္ေပးျဖစ္လုိက္တယ္။ အေဖကေတာ့ ဘာမွ မေျပာဘူး ကၽြန္ေတာ့္ကုိပဲ
ၾကည့္ေနတယ္။ သားအဖႏွစ္ေယာက္လမ္းေပၚမွာ စကားမေျပာျဖစ္ဘူး။ အိမ္ျပန္ေရာက္ျပီး
သူငယ္ခ်င္းေတြက ဖုန္းဆက္ေခၚေတာ့ လာခဲ့ေလဆုိျပီး ေျပာလုိက္တယ္။ သူငယ္ခ်င္းေတြ
ေရာက္လာေတာ့ ဟုိေျပာဒီေျပာနဲ႔ ဘီယာဆုိင္ေရာက္သြားတယ္။ စမ္းေခ်ာင္းက ယူနန္ေပါ့
ထုံးစံအတုိင္းေပါ့။ စိတ္ကညစ္ေနေတာ့ ေသာက္ျပီးရင္ေသာက္ေလ့႐ွိတာကုိး။ ကားပါကင္
အထဲမွာ မရေတာ့အျပင္မွာ ရပ္လုိက္တယ္။ ကားေပၚက ဆင္းေတာ့ "ေဘာက်ိ" ဆုိျပီး
ေခၚသံၾကားလုိ႔ ၾကည့္လုိက္တာ လားလားလား ညေနက ဆရာသမားျဖစ္ေနတယ္။ "ေဟ့ေကာင္
မျပန္ေသးဘူးလား ဆုိေတာ့" ျပန္မွာတဲ့ သူ႔အေမကုိ ေစာင့္ေနတာတဲ့။ ခပ္လွမ္းလွမ္းမွာ
ေရသန္႔ဗူးေတြ ေကာက္ေနတဲ့ မိန္းမတစ္ေယာက္ကုိ ေတြ႔လုိက္တယ္။
ကၽြန္ေတာ့္သူငယ္ခ်င္းေတြလဲ ကၽြန္ေတာ့္ကုိ ေငးေနတယ္။ ျပီးေတာ့
ခ်ာတိတ္ထြက္သြားတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ဆုိင္ထဲကုိ ဝင္လာတယ္။
ဆုိင္ထဲမွာထုိင္ေနရင္းနဲ႔ ဘီယာမွာတယ္ ေသာက္မယ္ေပါ့။ သူငယ္ခ်င္းက ေမးတယ္။
ကၽြန္ေတာ္ ေျပာျပလုိက္တယ္ ညေနက အျဖစ္အပ်က္ကို အကုန္လုံး တိတ္သြားတယ္
ဆက္မေျပာေတာ့ဘူး။ ဘီယာ လာခ်ေပးတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ သူငယ္ခ်င္းေတြကုိ ေျပာလုိက္တယ္။
"ငါတုိ႔ေသာက္တာ တုိက္ဂါး တစ္လုံး ၁၃၀၀ ေပးရတယ္ တေန႔ကုိ တစ္ေယာက္ ၅
လုံးေလာက္ေသာက္တယ္။ စဥ္းစားၾကည့္ရင္ ဟုိကေလးအေနနဲ႔ဆုိ ဘယ္ႏွစ္ရက္သုံးလုိ႔ရမလဲ"
အဲဒီ့လုိလဲ ေျပာလုိက္ေရာ ဘယ္ေကာင္မွ မလႈပ္ေတာ့ဘူး ကၽြန္ေတာ္ကုိယ္တုိင္လဲ
ျမဳိမက်ေတာ့ဘူး အဲဒီ့ေန႔က ဘီယာ တစ္ခြက္စီေလာက္ပဲေသာက္တယ္ တုိင္ပင္စရာ မလုိဘူး
ျပန္မယ္ဆုိျပီး ထျပန္တယ္။ စိတ္ထဲမွာလဲ တေန႔ကုိ ငါးရာ ႐ွာရတယ္ဆုိတဲ့
ဟုိခ်ာတိတ္ကုိပဲ ျမင္ေနမိတယ္။

ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ တေန႔ကုိ ေငြဘယ္ေလာက္ ျဖဳန္းတီးမိျပီလဲ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔
ျဖဳန္းတဲ့ေငြေတြနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ လူေတြ ဘယ္ေလာက္ကယ္ႏုိင္မလဲ ခင္ဗ်ားတုိ႔
စဥ္းစားၾကည့္ အသက္က ၄ ႏွစ္ေက်ာ္ေက်ာ္ တေန႔ ငါးရာ တဲ့ စဥ္းစားစမ္းဗ်ာ။ ကၽြန္ေတာ္
ကုိယ့္ဘာသာစိတ္ဓါတ္က်တာလဲ ေပ်ာက္သြားတယ္။ အဲဒီ့ကေလးရဲ႕ အားမာန္ေတြ
ကၽြန္ေတာ့္ကုိယ္ထဲ စီးဝင္လာတယ္။ သူေနတတ္တယ္ ေနေပ်ာ္ေအာင္ေနတယ္။
အ႐ြယ္နဲ႔ေသာကမမွ်ဘူး ဒါေပမယ့္ ေလာကဓံကုိ ခံႏုိင္တယ္။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ဘာလုိ႔
မခံႏုိင္ရမွာလဲ ေနာက္တစ္ခု ကၽြန္ေတာ္ ေငြကုိ ပုိ႐ွာဖုိ႔ လုိလာတယ္။ ဟုတ္တယ္
ပုိက္ဆံ႐ွိရင္ ခုနကလုိ ကေလးေတြကုိ အမ်ားၾကီး ျပဳစုေစာင့္ေ႐ွာက္လုိ႔ရမယ္။ ကဲ
စဥ္းစား။ ခင္ဗ်ား တစ္ေန႔ ဘယ္ေလာက္သုံးေနသလဲ ဘယ္ေလာက္ျဖဳန္းေနလဲ ခင္ဗ်ား
စိတ္ဓါတ္က်စရာက ဘယ္ေလာက္ၾကီးသလဲ စဥ္းစား။ ကၽြန္ေတာ္ေတာ့ စဥ္းစားလုိ႔ျပီးျပီ
က်န္တဲ့သူေတြ ဆက္စဥ္းစားေစခ်င္တယ္။ ဒါပါပဲဗ်ာ အခုလုိ ျပန္ေျပာရတာေတာင္
ေမာလွျပီ။ နားထဲမွာ တစ္ခုခု လုပ္ေတာ့မယ္ဆုိတုိင္း "ေဘာက်ိ" ဆုိတဲ့ သူ႔အသံပဲ
ၾကားၾကားေနတယ္။
---------------------------------------
.....................................................................
အီးေမးလ္က ရတာေလး ျပန္ရွဲတာပါ.....

တစ္ႏွစ္သားေလးအတြက္ အခ်စ္မ်ားေပးၾကပါဦး....

ကဲ.....
ဘာလုိလိုနဲ႔ နာဂစ္ေတာင္ တစ္ႏွစ္ျပည့္ခဲ့ၿပီပဲ....
ကုိယ့္အျမင္ေလး ေျပာၾကည့္မယ္....
ဒီတစ္ႏွစ္လံုးလုံုး ... အဖြဲ႕အစည္းေပါင္းစံုက ပုိက္ဆံေပါင္းမ်ားစြာနဲ႔ ကူညီလာလုိက္ၾကတာ...
အခုေကာ ဘယ္ေလာက္ေတာင္ ေအာင္ျမင္ေနပီလဲ.....
ရာခုိင္အေနနဲ႔ဆုိ သံုးပံုတစ္ပံုပဲ ေအာင္ျမင္ေနပါေသးသတဲ့.....
တဲစုတ္ေတြမွာ တာလပတ္မိုးေလးေတြနဲ႔ပဲ ရွိေနတုန္းပဲ.....
ဆုိေတာ့ ဒါက ေမးစရာ တစ္ခုျဖစ္လာတယ္....
ဘာေၾကာင့္လဲ....
အဓိကကေတာ့ NGO ေတြေၾကာင့္ပဲ..လုိ႔ ထင္တယ္...
သူတို႔ေတြက ေနရာလုၾကတာ......
NGO အခ်င္းခ်င္းမတုိင္ပင္ပဲ ကုိယ့္ပေရာဂ်က္ရေရးသာ လုပ္ေနၾကလို႔ပဲ....
ဒီမွာ ဘာအဖက္တင္လဲဆုိေတာ့ ....
အဲဒီက လူထုစိတ္ထဲမွာ .... အဖြဲ႕အစည္းေတြလာရင္ တစ္ခုခုရမွာပဲ ဆုိတဲ့စိတ္က ၀င္သြားတယ္....
ဒီေတာ့ လာတုိင္းေတာင္းဖို႔ပဲ စဥ္းစားၾကၿပီး...ရွိထားတာေတြကုိေတာင္ ဖြက္ထားၾကတယ္....
ဒီစိတ္ကုိလည္း ျပဳျပင္ဖုိ႔ လိုေနၿပီ....
....................
ကၽြန္ေတာ္ေျပာတာကုိ လြတ္လပ္စြာ သေဘာထားကြဲလြဲခြင့္ရွိတယ္....
ဒါက ကၽြန္ေတာ့္ အျမင္ကို ေျပာတာပဲ....ကၽြန္ေတာ့္ခံစားခ်က္ကုိ ေျပာတာပဲ....
......
ဘာပဲေျပာေျပာ....တစ္ႏွစ္သားေလးအတြက္ အခ်စ္မ်ား ေပးၾကပါဦးလို......

ျမန္မာျပည္မွာ ေနလို႔ေကာင္းတယ္....

ျမန္မာျပည္မွာ ေနရတာ ေကာင္းတယ္။ မန္က်ည္းယို၊ ဇီးယို၊ မက္မန္းေပါင္း၊
ေဂြးသီးခ်ဉ္စပ္၊ ေရွာက္ေပါင္း ဘာစားမလဲ စားခ်င္တာစား။
လက္တြန္းလွည္းထဲထည့္ အဖံုးမပါ ဘာမပါနဲ႔ ေလဓာတ္ ေရဓာတ္ ေနဓာတ္ကို သဘာဝက်က်
ရယူထားတဲ့ ျမန္မာႀကိဳက္ သြားရည္စာေလးေတြ။ ဘာ မဆလာေတြသံုး၊ ဘာ
အေရာင္တင္မႈန္႔ေတြသံုး၊ ဘာ ငံျပာရည္ေတြ သံုးထားလည္းေတာ့ မသိဘူး။
ခ်ဉ္ငန္စပ္ ေရာင္းေနတဲ့လူရဲ႕ ေခၽြးစက္ေတြေတာင္ ပါခ်င္ပါဦးမွာ။ ဘယ္ေလာက္
သဘာဝနဲ႔ နီးစပ္သလဲ။ ႏိုင္ငံျခားမွာ ရလို႔လား။ ေတြေဝမေနနဲ႔ တရုတ္တန္းသြား
တုတ္ထိုးေလး စားၾကည့္လိုက္ဦး။ ဝက္တစ္ေကာင္လံုး အေမႊးေတာင္ စားမရလို႔
ခ်န္ထားရတာ။ ဘာနဲ႔ ေသလို႔ ေသမွန္းမသိတဲ့ ဝက္ေတြလည္း ပါခ်င္ပါဦးမွာပဲ။
အရသာ ရွိေလစြ။ မေန႔က တေန႔က ေရာင္းမကုန္တဲ့ အသားေတြလည္း ေရာထည့္ မူးမူးနဲ႔
တြယ္သာ တြယ္လိုက္။ ဘာမွေတာင္ သိလိုက္မွာ မဟုတ္ဘူး။

တုတ္ထိုးစားၿပီး အဆီတစ္ေနရင္ လမ္းေဘးက ေဖ်ာ္ရည္ေလး ဝယ္ေသာက္လိုက္ဦး။
ဟိုကိုင္ဒီကိုင္ ကိုင္ထားတဲ့ လက္ေလးနဲ႔ အားပါးတရ ညႇစ္ေဖ်ာ္ထားတဲ့
သံပုရာသီး ေဖ်ာ္ရည္ေလးကို ဘာေရနဲ႔ လုပ္ထားမွန္း မသိတဲ့ ေရခဲနဲ႔ ခပ္ဆဆေမႊ၊
အခါတစ္ေသာင္းေလာက္ ေဆးထားၿပီးသား ခြက္ေဆးရည္နဲ႔ ေဆးထားတဲ့
ဖန္ခြက္မွာထည့္။ ေမာ့ေပေရာ့ လတ္လတ္ဆတ္ဆတ္။ ေတာ္ၿပီလား ႀကံရည္ေလးလည္း
ေသာက္သြားဦး။ ယင္ေကာင္က တေလာင္းေလာင္းနဲ႔ အဖတ္စစ္တဲ့ အဝတ္က ဘယ္ႏွစ္ရက္
မေလွ်ာ္ဘဲထားတဲ့ လက္ႏွီးစုတ္မွန္း မသိဘူး။ ႀကံေတြ ဘယ္က ယူလာသလဲ ဆိုတာလည္း
ၾကည့္လိုက္ဦး ေျခနင္းပတ္မွာ ပိုးလိုးပက္လက္။ ေျမဓာတ္ကို အျပည့္အဝ
ယူထားတာ။ ရလား စကၤာပူမွာ။ ၾကာပါတယ္ အဆင္ေျပတုန္း လက္သုပ္စံုေလးပါ
ဆြဲလိုက္။ ကားေတြက ေဘးနားမွာ တဝီဝီ၊ လက္တဝါးစာ ထိုင္ခံုေပၚက
ကၽြံထြက္ေနတဲ့ဖင္ ကားနဲ႔ မခ်ိတ္မိရင္ ကံေကာင္း။ အမယ္ ငရုတ္ဆီေတြမ်ား
ဘယ္သူက တားထားထား စားေနၾကတာက တရႊဲရႊဲနဲ႔ နီရဲေနတာပဲ။ နယ္ဖတ္ေနတဲ့ လက္ႀကီး
ၾကည့္ျပန္ေတာ့ ဂ်ံဳနယ္သမား လိုပဲ။ တခါနယ္ၿပီးတိုင္း ပလံုဆို ေဘးနားက
ေရပံုးခပ္စုတ္စုတ္ထဲ လက္ကို ဆင္းစိမ္လိုက္ေသးတယ္။ ၿပီးရင္ ဂ်ီးဗလပြနဲ႔
လက္ႏွီးစုတ္ကို သုတ္တယ္။ ကံေကာင္းရင္ အန္တီ ႏွံ႔ႏွံ႔ေလး နယ္ေပးေနာ္။ ဒါမွ
စားေကာင္းတာဆိုတဲ့ ေသာက္ပ်င္းထူထူ မိန္းမေတြကို စားရင္းေသာက္ရင္း
ေငးလို႔ရေသးတယ္။

ဒါေပမယ့္လည္း အဲလိုေနရာေတြ သိပ္ၾကာၾကာမေနနဲ႔။ လူဗြက္ေပါက္ေနတဲ့
လမ္းတေလွ်ာက္ ေၾကာ္ေလွာ္ေနၾကတဲ့ ဆီပူအိုးေတြ ဆီပူအိုးေတြဆိုတာ။
ဖိုင္နယ္ဒစ္စတီေနရွင္း ေနာက္ဆက္တြဲေတြ ျမန္မာျပည္မွာ ရိုက္ေကာင္း
ရိုက္ေနရဦးမယ္။ အိမ္ျပန္တဲ့အခါလည္း လမ္းေလွ်ာက္ျပန္ဖို႔ေတာ့
မစဉ္းစားနဲ႔။ ကားေပၚကေန ျပစ္ခနဲ ေထြးလိုက္တဲ့ ကြမ္းေသြးေတြ သလိပ္ဖတ္ေတြ
ထိေနမယ္။ လိုင္းကားေလးနဲ႔ျပန္။ ကားနဲ႔ ျပန္တယ္ဆိုၿပီးေတာ့ ဟိုဟိုဒီဒီ
ေလွ်ာက္မကိုင္နဲ႔ဦး၊ သူမ်ားရဲ႕ ပီေကဖတ္ေတြ၊ ခၽြဲေတြ လက္မွာ ေပကုန္မယ္။
အိမ္ျပန္ေရာက္ရင္ ညဘက္ အင္စတန္႔ ေကာ္ဖီေလးလည္း ေသာက္လိုက္ဦး။ ဘာဓာတ္ေတြ
ဘယ္လိုအခ်ိဳးနဲ႔ ပါေနမွန္းေတာ့ မသိဘူး။ ေသာက္ေကာင္းတာပဲ။ ေသကာမွ ေသေရာ။
ေၾကာ္ျငာထားတာေတြကလည္း အလြန္။ မ်ိဳမခ်ပါနဲ႔ ငံုထားပါ ဆိုလား ဘာလား။
ထားေတာ့ ေကာ္ဖီမႀကိဳက္ရင္ ဘီယာဆိုင္သြား။ အိမ္မွာေနလဲ မီးပ်က္ေနမွာပဲ။
မထူးဘူး လင္းလင္းခ်င္းခ်င္း ရွိတဲ့ ဘီယာဆိုင္ေလးသြားၿပီး
အခ်ိန္ျဖဳန္းလိုက္။ တစ္ခြက္ ၇၀၀ ေသာက္လိုက္စမ္းပါ ၆ခြက္ေလာက္ေတာ့။
ဘာအေရးလဲ။ အသားကင္ေတြ စားရင္ ကင္ဆာျဖစ္တယ္ဆိုတာ မိုးလံုးျပည့္
မုသာဝါဒေတြပဲ ျဖစ္မွာပဲ။ ဒီေတာ့ ဝက္နံကင္ေလး၊ ၾကက္ဖင္ဆီဖူးကင္ေလး၊
ငါးကင္ေလး နဲ႔ ဆြဲပစ္လိုက္။ အခ်ိန္မေတာ္ ျပန္လာလို႔ အိမ္က
တံခါးမဖြင့္ေပးဘူးလား။ အႏွိပ္ခန္း သြားအိပ္လို႔ ရေသးတယ္။ မိႈလိုေပါက္ေနတာ
ဘာအေရးလဲ။ ဝါသနာပါရင္ ဝါသနာပါရင္.. အင္း အခန္းထဲ ထမင္းဟင္း မွာစားလို႔
ရေသးတယ္လို႔ ေျပာမလို႔။

ကဲ အိမ္ျပန္ေရာက္ၿပီး စာအုပ္ေလးဖတ္ရင္း ခံတြင္းေလးဟာလာရင္ လက္ဖက္သုတ္ေလး
ဝါးခ်င္ဝါးလို႔ ရေသးတယ္။ ေအာင္မေလး ဆိုးေဆးေတြ စိမ္ေဆးေတြဆိုတာ အခုမွ
ေၾကာက္ေနၾကတာ ကိုယ့္လူ။ တျမန္ႏွစ္က က်ဳပ္ႀကီးေတာ္ႀကီး ေသတုန္းက
ဘာမွန္းေတာင္ မသိလိုက္ဘူး။ ဒီလိုပဲ ဘာမွ မသိေသးေတာ့ ေသရိုးေသစဉ္ေပါ႔။
ေျမခ်ေတာ့ေတာင္ သူႀကိဳက္တတ္တဲ့ လက္ဖက္ေလး ထည့္ေပးလိုက္ေသးတယ္။
လက္ဖက္သားေလးေတြဆိုတာ ဝင္းလို႔။ အၫြန္႔ေလးေတြဆိုတာ ေတာင့္လို႔ ေကာ့လို႔။
အေလာင္းျပန္တူးၿပီး တရားစြဲရ အခုဆို ႏိုင္ခ်င္ႏိုင္ဦးမွာပ။ ဘာအေရးလဲ။
ကိုယ္ႀကိဳက္တာေလးစားၿပီး ေသသြားတာ ေက်နပ္စရာႀကီး မဟုတ္ဘူးလား။
ႏိုင္ငံျခားမွာ အဆင့္ဆင့္ စစ္ေဆးမႈေတြနဲ႔ စည္းကမ္းေတြက တင္းက်ပ္၊
စနစ္ေတြက ျမင့္မား ခင္ဗ်ားတို႔ စားခ်င္တာ စားရလို႔လား။ တစ္ေန႔ထမင္း
တစ္ေန႔ဟင္း ကိုယ္တိုင္ ေဈးသြားၿပီး ဝယ္ၾကည့္လိုက္ဦး။ Wet Market
ဆိုတာကို ဗြက္မားကတ္လို႔ နာမည္ေတာ့ တလြဲေတြ လာမေပးၾကနဲ႔။
သားေဈးငါးေဈးသြားတာ ဟန္လုပ္ဖို႔မွ မလိုတာ။ အသက္ေလး ေအာင့္တတ္ရင္
ေျခဖ်ားေလးေထာက္ၿပီး သြားတတ္ရင္၊ နားသည္းခံႏိုင္ရင္ လတ္လတ္ဆတ္ဆတ္
အကုန္ရတယ္။ ဘယ္ေလာက္ေကာင္းတဲ့ ေရႊႏိုင္ငံလဲ။ ျမန္မာျပည္မွာ ေနရတာ
ေကာင္းတယ္။ ဆက္ေရးခ်င္ေပမယ့္ မီးပ်က္ေနလို႔ ဒီေလာက္နဲ႔ပဲ ရပ္လိုက္တယ္။

အီးေမးလ္က ရတာေလး ျပန္ရွဲတာပါ....
ကၽြန္ေတာ္လို႔ပဲ စင္ကာပူျပန္ေလးတစ္ေယာက္ ထင္ပါတယ္...ငွဲငွဲငွဲ

စင္ကာပူရင္နာသူ

---------- Forwarded message ----------
From: phyotheint aung <phyotheintta@gmail.com>
Date: 2009/2/15
Subject: Fwd: စင္ကာပူရင္နာသူ
To: my young fat brother <waipa91@gmail.com>, sawnandi <sawnandi@gmail.com>, saw gangster <saw4ni@gmail.com>, Zinmar Lynn <zinmarlynn@gmail.com>, zinnayemon@gmail.com, Hnin Yu Aung <angleprincess1@gmail.com>, m.mayphyu@gmail.com, eaintso@gmail.com, ayethandabo <ayethandabo@gmail.com>


---------- Forwarded message ----------
From: Theint Thinzar <tthinzar@gmail.com>
Date: 2009/2/15
Subject: Fwd: စင္ကာပူရင္နာသူ
To: phyotheintta@gmail.com




---------- Forwarded message ----------
From: Theint Thinzar <tthinzar@gmail.com>
Date: 2009/2/15
Subject: Fwd: စင္ကာပူရင္နာသူ
To: Thiha Min Htun <thihaminhtun@gmail.com>, sweetispy@gmail.com, Ko
Kyaw Min Tun <kyawminhtun7@gmail.com>, Sandy
<gar.sparklingsmiles@gmail.com>, Ma Sandar Wynn Shein
<sandawynn@gmail.com>, Ko Thu Min Hlaing KMD
<thuminhlaing@googlemail.com>, Ma Zun Moe Phyu <julyzune@gmail.com>,
Ko Ye Win Soe <yewinsoe95@gmail.com>, Hnin Yuu Aung
<angleprincess1@gmail.com>, Ma Cho <epuu3040@gmail.com>,
zarchiethantun@gmail.com, mia.yadanar@gmail.com, Chan Min
<chanmin@gmail.com>




---------- Forwarded message ----------
From: Michael <znnamjohn@gmail.com>
Date: 2009/2/12
Subject: စင္ကာပူရင္နာသူ
To: arthur.p12@gmail.com, xiaochangster@gmail.com, A sAn
<moonstar895@gmail.com>, a yuu <devil.blackmail@gmail.com>, aG k0 k0
<love.skycolour@gmail.com>, Ag Myint <winnaingaung77@gmail.com>,
albert <albertyehtwe@gmail.com>, Aung ko 00 <hiphopako@gmail.com>,
Aung lwin oo <lwin00.ag@gmail.com>, B james htwe
<bejameshtwe9@gmail.com>, bala <dr.zzz.69@gmail.com>, bAll gYi
<aungkoko1972@gmail.com>, bar bU gYi <sno1978@gmail.com>, BO BO
<bbppmin@gmail.com>, Bo pi <bopithree@gmail.com>, Boot
<poormousef16@googlemail.com>, chan myat <silveroak60@googlemail.com>,
Glatt <gi.latt@gmail.com>, i thant z!n <mgmgthantxin@gmail.com>, k0
Han Choo Oo <huncho@gmail.com>, k0 hlaing min
<hlaingmintun23@gmail.com>, k0 kYaw <kyawow@gmail.com>, k0 thar ht00
<martinth.9@gmail.com>, k0 thU <kyawthusoe2008@gmail.com>, k0 zaY yaR
Min <joseph.abalim@gmail.com>, "kaung myat n@ing"
<kaungmyat1982@gmail.com>, kg sAt <wickedkaung4ya@gmail.com>, Ki kI
<kyawthureinlwin@gmail.com>, kO hLa moe <moeswe@gmail.com>, ko KyaW mG
w!n <versepsycho@gmail.com>, kO Lay <kolay5036@gmail.com>, "ko Pho
kh@wer" <nayzawhtut@gmail.com>, Ko phYo gYi
<kissinggurami2008@googlemail.com>, ko tommy <linkadepa@gmail.com>, ko
zaW wIn laTT <yannaingoo@gmail.com>, kUn tHar
<saimyatphyoe@gmail.com>, kyaw htut <kyawhtut.ko@gmail.com>, kyaw ko
k0 <kyawkoko09@gmail.com>, Kyaw Min Htet <mr.bloodmaster@gmail.com>,
kyAw s0e m0e <kyawsoemoe07@gmail.com>, kYaw z!n 00
<thawka.naymin@gmail.com>, lin hein tun <linheintun@gmail.com>, m0e
sAtT <satt.moe@gmail.com>, mG nU <digisense7@gmail.com>, minn thu
khant <minnthu.khant@gmail.com>, mr sar 00 <mrlusoelay@gmail.com>,
myin thoe <myothin1@googlemail.com>, myo thak
<myothak@googlemail.com>, Nay Myo Win <natterlay@gmail.com>, naye chan
<shanayechan@gmail.com>, noBle <noelmartin1984@gmail.com>, nyi naing
<platonicboy@gmail.com>, PaUng chang <happygluck@gmail.com>, "pyae
sone (ithantzin)" <pyaesoneaung.pyaesone@gmail.com>, q sein
<thurane2004@gmail.com>, sann LiNn Ag <sann.gerrard@googlemail.com>,
sar saR oo <mmg.zzzm@gmail.com>, SayAr aG zAw myInt
<aung.brave@gmail.com>, "shwe M@n" <love.kyawkyaw@gmail.com>, soe m!n
htike <soeminhtike@gmail.com>, SOe Twin oo
<saytonsoul@googlemail.com>, T T T <theinthantun77@gmail.com>, tAr tI
<tu.aung@gmail.com>, thEt hlAing 0hn <daviharrison@gmail.com>, Thi ha
<thihatunnaung@googlemail.com>, ThU Ya aG <blackbook87@gmail.com>, thu
ya ag 2 <blackcoffin87@gmail.com>, tin Lin zaW
<ayangutemaung@gmail.com>, tin mg htwe <tmh1234@gmail.com>, tony than
hla <tonythanhla@gmail.com>, TTT 1 SUB <oo.cherry@gmail.com>, "Tun
@unG" <w91601@gmail.com>, "victor: Khin Maung Htay"
<victor148@gmail.com>, vidic <vidic.cahoot@gmail.com>, wai phyo
<kloud1982@gmail.com>, ye win htun <yeiwinhtun@gmail.com>, ye` ko 00
<rapperlayl@gmail.com>, zaw aung <zdouble.boy@gmail.com>, zaw han
<zawhan@gmail.com>, zaW my0 chiT <lovermon58@gmail.com>, zaw myo thet
<zawmyothet@gmail.com>, zaw oo <hzawoo18@gmail.com>, zayAr
<sunmoonlay@gmail.com>, TIN tUn Ag <gabrial1978@gmail.com>,
xpokemalay@gmail.com, audrey <99audrey@gmail.com>, aye myat su
<ayemyathsu89@gmail.com>, catherine <catherineaye79@gmail.com>, chaw
chaw lwin <chawchawlwin09@gmail.com>, hsU myAT <phaythu@gmail.com>,
Htut yi mon ag <busukayu.00@gmail.com>, Juli
<juliangle08@googlemail.com>, K jAre <yoyogirl.jareing@gmail.com>,
khin <khin99@gmail.com>, lwin hnin swe <lwinhninswe@gmail.com>, lwin
lwin hTun <lwinlwinh@gmail.com>, lwin lWin maw <lwin2maw@gmail.com>,
"m@ Thinzar" <tthinzar@gmail.com>, "m@ yu" <mayuyunaing@gmail.com>, ma
gYi <kaaw75@gmail.com>, ma htike <hninn74@gmail.com>, ma khin may htay
<khinmay.h@gmail.com>, mA pOnt <pontpont79@gmail.com>, ma Su
<suyadana@googlemail.com>, ma thazin <thazinoo1978@gmail.com>, Moe m0e
<bamboo08@gmail.com>, Myat Noe Su <sonesone90@gmail.com>, Nang nAnG
<nangyaihkam@gmail.com>, nectar <nectar19@gmail.com>, oh maR zaw
<ohlay.zaw@gmail.com>, pont pont <aagirllay2@gmail.com>, pooh
<phyu.hinn@gmail.com>, Teacher <htayhtay99@gmail.com>, Thet Latt Nan
De <thetlattnande@gmail.com>, Thiri <thiri0126@gmail.com>, wai wAi
<miengelay89@gmail.com>, win thazin oo <winthazinoo@gmail.com>, wityee
<wityee99@gmail.com>, wyaing myat noe <koeibito.angel.13@gmail.com>,
Y!n M!n 00 <yinminno@gmail.com>




ကြင္းစ္ေတာင္းက မင္းအေၾကာင္းကို စဥ္းစားမိေတာ့… အိစ္ကုတ္မွာ
ငပိဖုတ္နဲ႔တူတဲ့ မင္းမ်က္ႏွာကို စနမ္းတာကို သတိရမိတယ္ ။

မရီနာေဘးမွာ မဒီကညာေလးနဲ႔ အထင္လြဲေတာ့ ဒီတခါေ၀းျပီလို႔ မင္းေျပာခဲ့့တာေလ ။
ဂ်ဴေယာင္းမွာ မင္း.. ပူေဖာင္း လိုခ်င္တယ္ဆိုလို႔ ကို စုေဆာင္းထားတဲ့
ေငြေလးနဲ႔ ၀ယ္ေပးခဲ့တယ္ေလ..။ ျပီးေတာ့ အတန္းသြားမတက္ဘဲ.. စမ္းမားဆက္မွာ
မရမ္းျပားအစပ္ ၀ယ္စားမိလို႔ လဗမ္းဒါးမွာ

၀မ္းသြားတာေတြေရာ ေမ့ျပီလား ။ ေအာခ်က္ေရာက္ေတာ့ ငါ့ကို
အေျပာမညက္လို႔ဆိုျပီး မင္း ေဘာတစ္ခ်က္ကန္လိုက္တာ အခုထိ
အေၾကာညက္ေနတုန္းပဲကြယ္ ။

တခါ..ဒိုဗာမွာ ခ်ိန္းထားတုန္းက အကိုမလာလို႔ဆိုျပီး ငိုရွာေတာ့
ဟာသအတိုအထြာနဲ႔ု ဂ်ိဴကာလို လုပ္ျပီး ေခ်ာ့ခဲ့တာ မွတ္မိေသးရဲ႕႔လား ။
အဲဒီတုန္းက ငိုလိုက္တာမ်ား..ကလက္ကီးဘက္က်ေ
တာ့ ႏွပ္ခ်ီးထြက္က်လို႕ဆိုျပီး မင္း အရွက္ၾကီးရွက္ရတယ္ေလ..၊
ကိုယ္အလိုက္မသိဘဲ၇ယ္မိလို႔ လက္သီးတစ္ခ်က္သမ ခံလိုက္ရေသးတယ္..ဟီးဟီး ။
ဘြန္ေလးမွာ သူငယ္ခ်င္းေတြ ခြ်န္ေပးတာနဲ႔ပဲ မင္းနဲ႔ျပတ္မလိုျဖစ္သြားေသးတယ္
။ လိပ္စိုက္ေရာက္ေတာ့ ကိုယ့္ပုခံုးေပၚ မင္း အိပ္ငိုက္ေနတုန္း မင္းအကိုနဲ႔
ထိပ္တုိက္ေတြ႕တာ ကိုယ္ဘာလုပ္ရမွန္းမသိ စိတ္အိုက္ခဲ့ရေသးတယ္ ။
တိုဖားရိုးမွာ မင္းကို ဟိုၾကားတိုးမိလို႔ အကိုတအားဆိုးတယ္ဆိုျပီး
စိတ္တိုတိုနဲ႔ မူေနတာမ်ား…။ ဘူးဂစ္မွာ ႏွစ္ဦးေမတၱာ ျပတ္သုဥ္းလို႔ ရင္ထဲ
ဆူးနစ္ကာ အသက္ဆံုးေတာ့မလို နာက်င္ခဲ့ရပါတယ္္။ ရက္ေဟးမွာ
လက္ကေလးကိုင္မိလို႔ ရွက္ရွက္နဲ႔ ထြက္ေျပးတာေတြ ၊ စီးတီးေဟာမွာ
တဟီးဟီးေျပာခဲ့တာေတြ ၊ ေဂလမ္းမွာ အေသနမ္းခဲ့တာေတြ ျပန္စဥ္းစားရင္း
အယ္ဂ်ဴးနစ္အေရာက္ တကယ္အရူးျဖစ္ေလာက္ေအာင္ ခံစားခဲ့ရပါျပီ ..။

တခ်ိန္က အတိတ္ပံုေတြကိုသတိရရင္း..ေလာကၾကီးကို စိတ္ကုန္လို႕
ဘုန္းၾကီး၀တ္ဖို႔အၾကံအစည္နဲ႔ ခ်န္ဂီကေန ျမန္ျပည္ကို..ျပန္ျပီ အခ်စ္ရယ္..
:'(

(ငါမွတ္မိတဲ့ အမ္အာတီလည္း ဒီေလာက္ပဲရွိတယ္)

ကရင္လူမ်ိဳးမ်ားႏွင့္ ေရွးဦးသမိုင္းအက်ဥ္း

---------- Forwarded message ----------
From: David JDH <sawjdhilson@gmail.com>
Date: 2009/3/7
Subject: Fwd: ကရင္လူမ်ိဳးမ်ားႏွင့္ ေရွးဦးသမိုင္းအက်ဥ္း
To: lizard bma <lizardbma@gmail.com>, hkanyaw@gmail.com, eh dah <hktehmoodah@googlemail.com>, Saw 4Ni <saw4ni@gmail.com>, Saw Nyi Nyi <sawnyinyi@gmail.com>, sawpauk@gmail.com

အဲၪ္နပွzကလု၁္ 
သင့္လူမ်ဳိးေတြဘဝ ဘယ္လိုအႏိုင္က်င့္ခံေနရလဲ ဒီမွာ ၾကည့္ပါ။

ကရင္ လူမ်ဳိးမ်ားဧ။္ သမိုင္းအက်ဥ္း

Thursday, January 22, 2009
ထီ့့ေဆ့ေမ့ယြား ေခၚ ထီးဆဲ့မဲ့ယြားလူမ်ိဳးတုိင္းသည္ မိမိတုိ႔၏သမုိင္းကုိ သားစဥ္ေျမးဆက္လက္ဆင့္ကမ္းသယ္ပုိးခဲ့ၾက၏။ သုိ႔ျဖစ္၍ သမုိင္းဟူသည္ ေဖာာက္ဖ်က္၍ ရနုိင္ေကာင္းေသာ အရာမဟုတ္ေပ။ပုဂံရာဇ၀င္ကုိ တုတ္ထမ္းေျပာရတယ္ ဟု အဆုိရိွလွ်င္ ပုဂံရာဇ၀င္ထက္ ေရွးက်သည့္ ကြ်နု္ပ္တုိ႕ ကရင္တုိင္းရင္းသာတုိ႔၏ ေရွးဦးသမုိင္းကုိ ျပန္ေျပာင္းေျပာရာတြင္ သုေတသီတုိ႔ အျငင္းပြားဖြယ္ရာရိွပါက အံ့ၾသစရာမဟုတ္ေပ။ကြ်နု္ပ္တုိ႕ ကရင္တုိင္းရင္းသားတုိ႔သည္ ေရွးကပင္ လူႀကီးမိဘမ်ား၏ ဆုံးမစကားကုိ တရုိတေသမွတ္သားလုိက္နာတတ္ၿပီး ေနာင္လာေနာင္သားမ်ားအား ျပန္လည္သြန္သင္ဆုံးမျခင္းျဖင့္ သမုိင္းအေထာက္အထားမ်ားကုိ ခုိင္ခုိင္လုံလုံ ထိန္းသိမ္းလာ နုိင္ခဲ့သည္။ ယင္းသမုိင္းအေထာက္အထားမ်ားအနက္ ထီ့ေဆံေမ့ယြားေခၚ ထီးဆဲ့မဲ့ယြား ေဒသသည္ ကရင္လူမ်ိဳးတုိ႔ တစ္ခ်ိန္က အေျခခ်ေနထုိင္ခဲ့ေသာ ေနရာေဒသျဖစ္ေၾကာင္းကုိ အမ်ားကၾကားဖူးၿပီးျဖစ္ေသာ္လည္း ယင္း ထီ့ဆဲ့မဲ့ယြား ေဒသသည္ မည္သည့္တုိင္းျပည္ေဒသ တြင္ ရွိသည္ကုိ မွန္းဆမရနုိင္သူ မ်ားလွသည္။ထီ့ဆဲ့မဲ့ယြား ဟူသည္ ေရစီးရာတြင္ သဲတုိ႔ ေမ်ာပါေနေသာ ျဖစ္ေခ်ာင္းေဒသ ဟု အဓိပၸါယ္ရသည္။ ယင္းေဒသကုိ မႏုႆပထ၀ီေဗဒႏွင့္ သမုိင္းပညာရပ္မ်ားစသည္တုိ႔ျဖင့္ သိပၸံနည္းက် ေလ့လာရွာေဖြပါက တရုတ္ျပည္ေတာင္ပုိင္း တစ္ေနရာတြင္ လြန္ခဲ့ေသာနွစ္ေပါင္း (၃၅၀၀)ေလာက္က တည္ရိွခဲ့ေသာ အုိေအစစ္ ယဥ္ေက်းမႈ ပုံသ႑ာန္ျဖစ္ၿပီး၊ ျမစ္ေၾကာင္းတစ္ေလွ်ာက္ စုိက္ပ်ိဳး ေမြးျဖဴေရး အသင့္အတင့္လုပ္ကုိင္၍ အေျခခ်ေနထုိင္ၿပီး မိသားစု အိမ္ေထာင္စုတုိ႔ စုေပါင္းေနထိုင္ၾကသည့္ ေဒသျဖစ္သည္။ထုိေဒသတြင္ ကရင္ေရွးဦးလူတုိ႔သည္ ရာစုႏွစ္တစ္၀က္ေက်ာ္ ေနထုိင္ခဲ့ဟန္ရိွၿပီး ေနာက္ပုိင္းတြင္ ျမစ္ေခ်ာင္းမ်ားတိမ္ေကာမႈႏွင့္ မုိးေရလွ်ံမႈတုိ႕ေၾကာင့္ စုိက္ပ်ိဳးခင္းမ်ား လူေနအိမ္မ်ားပ်က္ဆီးခဲ့ရၿပီး တုိးပြားလာေသာ လူဦးေရအတြက္ ေထာက္ပံ့နုိင္သည့္ အေျခအေနမရိွေတာ့သျဖင့္ ေနရာအသစ္ရွာေဖြရန္ အုပ္စုခဲြၿပီး ေတာင္ဘက္အရပ္မ်ားသုိ႔ ေရႊ႕ေျပာင္းလာၾကရာ ယေန႕အေရွ႕ေတာင္အာရွေဒသအႏွံ႕ ျပန္႕က်ဲေနထုိင္ၾကေသာ ကရင္လူမ်ိဳးစုမ်ားကုိ ေတြ႕ရျခင္းျဖစ္သည္။မုိ႕ထိတ္ ဖထိတ္ ေခၚ မုိးထိ ပါးထိကရင္ေရွးဦးလူမ်ိဳးတုိ႕သည္ အေရွ႕ေတာင္အာရွေဒသအႏွံ႕ အစုစုပ်ံ႕ႏွံ႕ ေနထုိင္ၾကေသာ္လည္း ထီေဆ့ေမ့ယြားေဒသမွ ထြက္လာစဥ္က အားလုံးတစ္ခ်ိန္တည္း ထြက္လာၾကသည္မဟုတ္ပဲ အနည္းဆုံး အုပ္စုႀကီး ႏွစ္စု ထြက္လာၾကသည္မွာ ထင္ရွားပါသည္။ ယင္းအုပ္စုႏွစ္စုအနက္ ေရွးဦးစြာ ထြက္လာၾကသူမ်ားမွာ ဖခင္မ်ား သုိ႔မဟုတ္ အၾကားအျမင္ဗဟုသုတရွိၿပီး အသက္ႀကီးေသာ ေယာက်္ားမ်ားဦးေဆာင္ျပဳေသာ အုပ္စုျဖစ္ၿပီး ေကာင္းမြန္ေသာေဒသအသစ္ေတြ႕ရိွပါက က်န္ခဲ့ေသာ မိသားစုမ်ားကုိ ျပန္ေခၚရန္ ရည္ရြယ္ခ်က္ျဖင့္ ထြက္လာၾကၿပီး ယင္းအုပ္စုတြင္ လုိက္ပါသြားသူမ်ားကုိ ေနာင္ကာလတြင္ ဖထိတ္ သုိ႔မဟုတ္ ပါထိ ေခၚ ဖခင္အႏြယ္ကရင္မ်ိဳးႏြယ္စုမ်ားဟု ေခၚတြင္လာခ့ဲသည္။ က်န္ခဲ့ေသာ မိသားစုမ်ားတြင္ အေတြ႕ႀကံဳျပည့္စုံေသာ မိခင္မ်ား သုိ႔မဟုတ္ အမ်ိဳးသမီးႀကီးမ်ားက စီမံကြပ္ကဲ၍ ထုိေဒသမွ ထြက္ခြာေသာၾကေသာ မိသားစုမ်ား သည္ တစ္ေန႕တြင္ ျပန္လာေခၚမည္ဟု ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ျဖင့္ ထီ့ေဆ့ေမ့ယြား ေဒသတြင္ ေနထုိင္လာခဲ့ရာ ႏွစ္ေပါင္းၾကာျမင့္လာေသာအခါ သဘာ၀ေဘးရန္မ်ားႏွင့္ ေနာက္ထပ္ေရႊ႕ေျပာင္းလာၾကေသာ အျခားလူမ်ိဳးစုမ်ားရန္ေၾကာင့္ ေရွးကထြက္ခြာသြားေသာ အုပ္စုေနာက္သုိ႔ ရွာေဖြလုိက္လာခဲ့ၿပီး ယင္းတုိ႔ကုိ ထီ့ေဆ့ေမ့ယြားမွ မုိ႕ထိတ္ သုိ႔မဟုတ္ မုိးထိ ေခၚ မိခင္အႏြယ္၀င္ ကရင္လူမ်ိဳးမ်ား ျဖစ္လာၾကသည္ဟု သမုိင္းပညာရွင္ အမ်ားစုက လက္ခံယုံၾကည္ထားၾကသည္။ဖထိတ္ေခၚ စေကာကရင္အုပ္စုသည္ မဲေခါင္ျမစ္ေၾကာင္း သံလြင္ျမစ္ေၾကာင္းမ်ားကုိ အဓိကအသုံးျပဳၿပီး ေတာင္ဘက္သို႕ ေရႊ႕ေျပာင္းလာၾကရာ ယေန႕တုိင္ ယုိးဒယားျပည္၊ ျမန္မာျပည္၊ ကေမၻာဒီးယားႏွင့္ ဗီယနမ္ေတာင္ပုိင္း၊ မေလးရွားေျမာက္ပုိင္းေဒသမ်ားသုိ႔တုိင္ေအာင္ ေတာင္ေပၚေျမျပန္႕အႏွံ႕ ေနထုိင္ၾကသည္ကုိ ေတြ႕နုိင္ပါသည္။မုိ႕ထိတ္ ေခၚ ပုိးကရင္အုပ္စုသည္ ဧရာ၀တီျမစ္ေၾကာင္းတုိ႕ကုိ အထူးသျဖင့္ အသုံးျပဳၿပီး ဆင္းသက္လာခဲ့ၾကရာ ျမန္မာျပည္ျဖစ္၀ကြ်န္းေပၚေဒသႏွင့္ ကရင္ျပည္နယ္ေဒသမ်ားတြင္လည္းေကာင္း၊ ယုိးဒယားျပည္အေနာက္ဘက္ျခမ္းေဒသမ်ားတြင္ လည္းေကာင္း ပ်ံ႕ႏွံ႕ေနထုိင္သည္ကုိ ေတြ႕ရေပမည္။ကရင္သကၠရာဇ္ေရတြက္ျခင္းဒုတိယအသုတ္ျဖစ္ေသာ မုိ႕ထိတ္ေခၚ ပုိးကရင္အႏြယ္၀င္တုိ႔သည္ ခမ(၇၃၉) ႏွစ္ေလာက္တြင္ ျပည္ေထာင္စုထဲသုိ႔ စတင္၀င္ေရာက္လာၿပီး ထုိကာလမွစ၍ ကြ်နု္ပ္တုိ႔ကရင္အမ်ိဳးသာ သကၠရာဇ္ကုိ သုေတသီတုိ႕ေရတြက္၍ ယခုႏွစ္ဆုိလွ်င္ ၂၇၄၈-ခုႏွစ္သုိ႔ ေရာက္လာခ့ဲပါၿပီ။သုိ႔ျဖစ္၍ ယေန႕ ကြ်နု္ပ္တုိ႔ျပည္ေထာင္စုအတြင္း ျပန္လည္ဆုံစည္းၾကေသာ ဖခင္အႏြယ္၀င္ စေကာကရင္ အုပ္စုႏွင့္ မိခင္အႏြယ္၀င္ ပုိးကရင္ အုပ္စုတုိ႔မွာ တစ္ခ်ိန္က ထီ့ေဆံေမ့ယြားတြင္ တစ္ရြာတည္း သို႕မဟုတ္ တစ္အိမ္ေထာင္စုတည္းေနထုိင္ခဲ့ၾကေသာ မိဘမ်ားမွ တစ္မ်ိဳးတည္း တစ္ခုတည္းေသာ ေသြးရင္းသားရင္းညီအစ္ကုိမ်ားျဖစ္ေၾကာင္းကုိ ကရင္လူႀကီးမ်ားက ဆုံးမေျပာၾကားခဲ့ေသာ ပုံျပင္မ်ား၊ ဆုံးမစကားမ်ား၊ စကားပုံမ်ားအရ မွန္ကန္ေၾကာင္း ျငင္းဆုိစရာမရိွသည့္အျပင္ ယင္းသမုိင္းစဥ္ကုိ ပုိမုိခုိင္လုံေစသည့္ သမုိင္းအေထာက္အထား မ်ားက ယေန႕အေရွ႕ေတာင္အာရွေဒသရိွလူမ်ိဳးစုမ်ား၏သမုိင္းကုိ ေလ့လာျခင္းအားျဖင့္ ယင္းတုိ႔အနက္ ကြ်နု္ပ္တုိ႔ ကရင္လူမ်ိဳးစုမ်ား၏ အတိတ္သမုိင္းေၾကာင္းကုိလည္း မွန္ကန္စြာ ေလ့လာေတြ႕ရိွနုိင္ပါသည္။ကရင္ဟု ေခၚတြင္ျခင္းကရင္လူမ်ိဳးစုမ်ားကုိ ပညာရွင္မ်ားက ထုိင္းတရုတ္အႏြယ္၀င္မ်ားဟု မွတ္တမ္းတင္ၾကသည္။ ပညာရွင္တုိ႔၏ တင္ျပခ်က္အရ လူတုိ႔၏ ဦးေခါင္းခြံအေနအထားႏွင့္ ႏွာေခါင္းအေနအထားအရလည္းေကာင္း၊ စကားေ၀ါဟာရ ဘာသာေဗဒအရလည္းေကာင္း သတ္မွန္ေခၚတြင္ျခင္းျဖစ္ေသာ္လည္း ကရင္လူမ်ိဳးစုမ်ားမွာ ထုိ္င္း တရုတ္ အုပ္စုမ်ားကဲ့သုိ႔ပင္ မြန္ဂုိအႏြယ္၀င္မ်ားျဖစ္ၾကသည္။အေရွ႕ေတာင္အာရွရိွ လူမ်ိဳးအေတာ္မ်ားမ်ားက ယန္ ဟု ေခၚၾကၿပီး၊ ျမန္မာလူမ်ိဳးမ်ားက ကရင္ဟုေခၚၾကသည္။ ကရင္ဟူေသာ အေခၚကုိ မည္သည့္အခ်ိန္ကစၿပီး ေခၚၾကသည္ကုိ အတိအက်တင္ျပရန္ ခက္ခဲေသာ္လည္း ယင္းအေခၚသည္ အင္း၀ေခတ္မတုိင္မီ စတင္ေခၚထြင္ ခဲ့ဟန္ရိွသည္။ ျမန္မာလူမ်ိဳးတုိ႔၏ အယူအဆအရ ကရင္လူမ်ိဳးမ်ားကုိ ရွမ္းလူမ်ိဳး(၃၀)တြင္ ထည့္သြင္း၍ မွတ္တမ္းတင္ခဲ့ရာ ေကြ႕ရွမ္းလူမ်ိဳးမ်ားကုိလည္းေကာင္း ဂြ်မ္းလူမ်ားကုိလည္း ေကာင္း၊ ကရင္လူမ်ိဳးမ်ားဟု ေဒသတစ္ေလွ်ာက္ ေခၚတြင္ၾကခဲ့သည္ဟု သမုိင္းပညာရွင္အခ်ိဳ႕ က ယူဆၾကသည္။အခ်ိဳ႕ပညာရွင္မ်ားက တစ္ခ်ိန္က ဧရာ၀တီျမစ္ကမ္းတြင္ ေနထုိင္ခဲ့ဖူးေသာ ကမ္းယံလူမ်ိဳးမွားမွ ကရင္လူမ်ိဳးမ်ားျဖစ္လာသည္ဟူ၍လည္းေကာင္း၊ ပ်ဴလူမ်ိဳးမ်ားအား ယေန႔ ပုိးကရင္ျဖစ္လာသည္ဟူ၍လည္းေကာင္း ယူဆၾကသည္။ယေန႔ရခုိင္ျပည္နယ္ေဒသတစ္ခ်ိဳ႕တြင္ ကမ္းယံ လူမ်ိဳးအနည္းငယ္ကုိ ေတြ႕နုိင္ရာ ယင္းတုိ႔မွာ ကရင္လူမ်ိဳးမွားႏွင့္မတူေၾကာင္းကုိလည္းေကာင္း၊ ပ်ဴလူမ်ိဳးမ်ားသည္ ေပ်ာက္ကြယ္သြားၿပီဟု သမုိင္းပညာရွင္အခ်ိဳ႕က ယူဆၾကေသာ္လည္း အမွန္မွာ ယေန႔တုိင္ေအာင္ ပ်ဴလူမ်ိဳးတုိ႔၏ အဆက္အႏြယ္ကုိ ပဲခူးတုိင္းအေနာက္ဖက္ျခမ္းႏွင့္ ျပည္ၿမိဳ႕တစ္ဖက္တြင္ အႏွ႔႔ံအျပားေတြ႕ရိွနုိင္ ပါသည္။ သုိ႔ရာတြင္ ထုိသူတုိ႔အားလုံးမွာ သူတုိ႕ကုိယ္တုိင္ ျမန္မာလူမ်ိဳးမ်ားဟု ယုံၾကည္ၾကၿပီး ျမန္မာလူမ်ိဳးမ်ားအသြင္သုိ႔ လုံး၀ေျပာင္းလဲသြားျခင္းသာျဖစ္သည္။ သုိ႕ေသာ္ ျမန္မာစစ္စစ္မ်ား ႏွင့္ အေရာင္အေသြးမတူျခင္း၊ စကားေျပာရာတြင္ အသံ၀ဲပုံ တစ္မ်ိဳးတစ္ဖုံထူးျခားျခင္းတုိ႔ ေၾကာင့္ ပ်ဴလူမ်ိဳးမ်ားကုိ ပုိးကရင္ျဖစ္လာသည္ဆုိေသာ ယူဆခ်က္မွာ မမွန္နုိင္ပါ။ သို႕ရာတြင္ ေရွးပ်ဴယဥ္ေက်းမႈထြန္းကားခ်ိန္တြင္ ပ်ဴလူမ်ိဳးမ်ားႏွင့္ ပုိးကရင္အႏြယ္အ၀င္မ်ားတုိ႔ ေရာေႏွာ ခဲ့ၾကသည့္ လကၡဏာအေထာက္အထားကား ထည့္သြင္းစဥ္းစားရေပမည္။အဘယ့္ေၾကာင့္ဆုိေသာ္ ယေန႕ကရင္လူမ်ိဳးတုိ႔၏ ရုိးရာဓေလ့အခ်ိဳ႕သည္ ထုိေခတ္ ပ်ဴယဥ္ေက်းမႈ အခ်ိဳ႕တုိ႔ႏွင့္ နီးစပ္သည္ကုိ ေတြ႕ရိွနုိင္ျခင္း၊ မည္လည္သမုိင္းတြင္ ပ်ဴမင္း မ်ား ဟူေသာ အေရးအသားႏွင့္ပတ္သက္၍ ပ်ဴမွာ လူမ်ိဳးမ်ားကုိ ေဖာ္ျပရာျဖစ္သကဲ့သုိ႔ ၿပဳံး ဟူေသာ အေခၚမွာ ျမန္မာစကားသံအရ ယရစ္သံပ်က္ျဖစ္၍ ပရုံး ဟူေသာအသံထြက္ၿပီး သံမွန္အေနအထားသုိ႔ေလ့လာပါက ပရုံး ဖလုံး ဖလုံ ဟူေသာ အသံမ်ားရဲ႕ မူလဇစ္ျမစ္ျဖစ္နုိင္ ၿပီး ယင္းအေခၚသည္ ယေန႕ ပုိးကရင္ တုိ႔ မိမိကုိယ္ကုိေခၚေသာ ဖလုံ ဟူေသာ အေခၚႏွင့္ အသံထြက္တူသည္ကုိ ေတြ႕ရသည္။ထုိ႔အျပင္ နုိင္ငံျခားသားမ်ား၏ မွတ္တမ္း၀င္အေခၚအရ ျပည္ၿမိဳ႕ကုိ ပရုံး ဟုေခၚျခင္းသည္ ယင္း ေဒသတြင္ တစ္ခ်ိန္က ယေန႕ ဖလုံ ေခၚေသာ ပုိးကရင္လူမ်ိဳးစုတုိ႔ ေနထုိင္ရာ ေဒသအျဖစ္ျဖင့္ ထင္ရွားခဲ့ေၾကာင္းကုိ ေရွးကရင္လူႀကီးမ်ားအဆုိႏွင့္ ယွဥ္ၿပီးသိနုိင္ပါသည္။ျမန္မာသမုိင္းတြင္ ပါရိွသည့္ မြန္ ျမန္မာတုိ႔ ႏွစ္ေပါင္း(၄၀)စစ္ပဲြကာလတြင္ ျမန္မာမင္းမ်ား၏ အေရွ႕ဘက္စစ္ေၾကာင္းျဖစ္ေသာ စစ္ေတာင္းျမစ္၀ွမ္းတစ္ေလ်ွာက္တြင္ အမ်ားစုေနထုိင္ေသာ စေကာကရင္ လူမ်ိဳးစုမ်ားကုိ ျမန္မာမင္းတုိ႔၏ စစ္တပ္မ်ားတြင္ ပါ၀င္ေစျခင္းျဖင့္လည္းေကာင္း၊ မြန္မင္းမ်ားႀကီးစုိးရာ ေဒသျဖစ္ေသာ ျမစ္၀ကြန္းေပၚႏွင့္ ေအာက္ပုိင္းရိွပုိးကရင္လူမ်ိဳးစုမ်ားကုိ မြန္မင္းမ်ား၏ စစ္တပ္တြင္ ပါ၀င္ေစျခင့္ျဖင့္လည္းေကာင္း၊ ကရင္လူမ်ိဳးႏွစ္စုအား မြန္ ျမန္မာတုိ႔က ခဲြျခားေခၚေ၀ၚျခင္းျဖင့္ စေကာကရင္အုပ္စုကုိ ျမန္မာကရင္မ်ား၊ ပုိးကရင္အုပ္စုကုိ မြန္ကရင္ သုိ႕မဟုတ္ တလုိ္င္းကရင္မ်ားဟူ၍လည္းေကာင္း ယေန႕တုိင္ေအာင္ တစ္ခ်ိဳ႕ေခၚေ၀ၚ ေနၾကေသးသည္။သုေတသီတစ္ခ်ိဳ႕က ေတာင္ငူမင္းဆက္ကုိ ကရင္လူမ်ိဳးတုိ႔ စတင္တည္ေထာင္ေၾကာင္း အဆုိရိွၾကသည္။ ယင္းအဆုိမွာ မ်ားစြာ ေလၽွာ္ကန္လွေပသည္။ အေၾကာင္းမွာ မြန္-ျမန္မာစစ္ပဲြ ကာလတြင္ စေကာကရင္လူမ်ိဳးစုတုိ႔သည္ စစ္ေရး အုပ္ခ်ဳပ္ေရးအေတြ႕အႀကံဳႏွင့္ နယ္ေျမေဒသ စုစည္းေနထုိင္မႈမ်ားေၾကာင့္ ေတာင္ငူမင္းဆက္ကုိ စတင္တည္ေထာင္ရန္ အင္အားအထူးေကာင္းမြန္လ်က္ရိွမည္မွာမလဲြေပ၊ မည္သုိ႔ပင္ဆုိေစကာမူ သမုိင္းတြင္ ကရင္လူမ်ိဳးတုိ႔ မွတ္တမ္းမ၀င္သည္မွာ ကရင္လူ မ်ိဴးတုိ႕၏ ေအးေဆးစြာ ေနထုိင္လုိေသာစိတ္ဓာတ္ႏွင့္ စည္းလုံးညီညြတ္မႈ အားနည္းေသာ သဘာ၀တုိ႔ေၾကာင့္ အျခားလူမ်ိဳးမ်ား၏လက္ေအာက္တြင္ ကာလၾကာျမင့္စြာ ေနထုိင္ၾကရကာ မိမိတုိ႔ဓေလ့ထုံးစံတစ္ခ်ိဳ႕ ႏွေမ်ာဖြယ္ရာ ဆုံးရွဴံးရျခင္းႏွင့္ တစ္ေဒသႏွင့္ တစ္ေဒသဆက္သြယ္ရန္ ေ၀းလံခက္ခဲေသာ ေနရာေဒသမ်ားတြင္ ေနထုိင္ၾကရေလသည္။
စေရွာင္ဖန္း(အင္းစိန္)
၂၀၀၆-ထုတ္ ပုိးကရင္မဂၢဇင္းမွ

ၿမိဳ႕ျပအေရာင္ဆုိးထားတဲ့ ည

အဲဒီညက....
ဒီဇိုင္းတစ္ခု အၿပီးသတ္ရင္း..ေတာ္ေတာ္ညဥ့္နက္သြားတယ္....
စိတ္မွတ္မဲ့ ယဥ္ပါးစြာ လိုက္ဆုိေနက်...ဘီယာဆုိင္အဆုိေတာ္မေတြရဲ႕ ေတးသြားေတြေတာင္ မၾကားရေတာ့ဘူး....
အျပင္ကုိ လွမ္းၾကည့္ေတာ့  ဓါတ္တုိင္ရဲ႕အလင္းမီးလံုးမွာ ပုိးေကာင္ေတြ ဖ်ပ္ဖ်ပ္လူးေနတယ္....
တိတ္တဆိတ္ခိုး၀င္လာတဲ့ ေလေျပကုိ ခန္းဆီးစအလႈပ္မွာ ဖ်က္ခနဲေတြ႕လိုက္ရတယ္...
လူမိသြားတဲ့ ေလေျပက ေၾကာက္အားလန္႔အားနဲ႔ စားပြဲေပၚက စာရြက္အခ်ိဳ႕ကို တုိက္ခ်ပီး ထြက္ေျပးေပ်ာက္ကြယ္သြားတယ္...
အေ၀းကုိ လွမ္းၾကည့္ေတာ့ မဲမဲေမွာင္ အေဆာက္အဦးေတြၾကား လမင္းဟာ မ၀ံ့မရဲ ပ်ပ်ေလး လင္းေနတယ္....
လမ္းထိပ္မီးတုိင္ေအာက္မွ ဆုိက္ကားသမားတစ္ေယာက္ ခရီးသည္ေစာင့္ရင္း အိပ္ငုိက္ေနတယ္...
တခ်က္တခ်က္ အိမ္ကုိ လႈပ္ခါႏႈတ္ဆက္သြားတဲ့ ကားသြားသံအခ်ိဳ႕က လြဲရင္ ညက ပကတိ တိတ္ဆိတ္ေနတယ္...
အခန္းထဲေ၀ွ႕ၾကည့္ေတာ့ အေမွာင္ေရာင္ၾကားထဲ လဲၿပိဳျပန္႔က်ဲေနတဲ့ စီဒီျပားေတြနဲ႔ စာအုပ္တခ်ဳိ႕သာ ပုိးလိုးပတ္လက္ ေတြ႕လိုက္တယ္...
တိတ္ဆိတ္ျခင္းေတြရဲ႕အၾကား ငါ့စိတ္ေတြ ထိန္းမရေအာင္ ေဘာင္ဘင္ခတ္ ႐ုန္းၾကြေနတယ္....
အေမွာင္ေရာင္အခန္းက်ဥ္းထဲ တိတ္ဆိတ္ေနရျခင္းမွာ ငါဟာ မြန္းၾကပ္လာတယ္....